Nawigacja








Dwa pytania; odnośnie przebaczenia i zaufania

1. Jak traktować kogoś (chodzi o osobę nieodrodzoną duchowo), kto wyrządza krzywdę naszym bliskim i nie ma zamiaru się zmienić, tylko ciągle trwa w czynieniu zła?
2. Czy po wybaczeniu komuś, kto wyrządził nam krzywdę, i dalej ją wyrządza mamy mieć zaufanie do takiej osoby?
To chyba jest niemożliwe.

Nim odpowiem na twoje pytania mam kilka wskazań, które pomogą ci ocenić sytuację z punktu widzenia Słowa Bożego, a następnie określić stanowisko:

# 1. Poddaj weryfikacji czy powstały problem nie jest wynikiem twojej niewłaściwej postawy (lub twoich bliskich). Jeśli tak, wówczas niewłaściwą rzeczą jest „ubierać szatę pokrzywdzonej”, pytając dlaczego...? (1 Piotra 4:14-16).

1 Piotra 2:19-20
...(19) albowiem to jest łaska, jeśli ktoś związany w sumieniu przed Bogiem znosi utrapienie i cierpi niewinnie. (20) Bo jakaż to chluba, jeżeli okazujecie cierpliwość, policzkowani za grzechy? Ale, jeżeli okazujecie cierpliwość, gdy za dobre uczynki cierpicie, to jest łaska u Boga.

Jeśli uważasz, że jesteś uczciwa względem tej osoby, możemy „pójść dalej”.

# 2. Następnie zrozum okoliczności w jakich znajduje się osoba krzywdząca cię.

Mając do czynienie z osobą „ze świata” (nie znającą Boga), przypomnij sobie własne postępowanie, wartości i cele życia przed nawróceniem. Pozwoli ci to zrozumieć tę osobę, przebaczyć, utrzymać miłość do niej, by następnie oddając Bogu w modlitwie prosić o jej wyzwolenie. Ty musisz patrzeć na tę osobę w sposób w jaki, kiedyś patrzył na ciebie Bóg; ...(6) Wszak Chrystus, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych. (7) Rzadko się zdarza, że ktoś umrze za sprawiedliwego; prędzej za dobrego gotów ktoś umrzeć. (8) Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł (Rzymian 5:6-8).

# 3. Podejmij odpowiednie kroki; ...(14) Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski. (15) A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych (Mateusza 6:14-15).

Marka 11:25
...(25) A gdy stoicie i zanosicie modlitwy, odpuszczajcie, jeśli macie coś przeciwko komu, aby i Ojciec wasz, który jest w niebie, odpuścił wam wasze przewinienia.

„...Przebaczenie jest wielkim darem, który Bóg nam dał, abyśmy byli w stanie przetrwać w przepełnionym złem świecie, w którym ludzie nas ranią, zdradzają i postępują z nami w sposób bezduszny. Kiedy nauczymy się trwać w rzece przebaczenia, będziemy żyć naprawdę wolni”.
Brat Yun.

# 4. Proszę, pamiętaj; nie walczysz przeciwko osobie wyrządzającej ci zło; ...(12) Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich (Efezjan 6:12).

Z tego powodu; ...(17) Nikomu złem za złe nie oddawajcie, starajcie się o to, co jest dobre w oczach wszystkich ludzi. (18) Jeśli można, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie. (19) Najmilsi! Nie mścijcie się sami, ale pozostawcie to gniewowi Bożemu, albowiem napisano: Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę, mówi Pan. (20) Jeśli tedy łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeśli pragnie, napój go; bo czyniąc to, węgle rozżarzone zgarniesz na jego głowę. (21) Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj (Rzymian 12:17-21).

TRZYMAJ SIĘ TEGO, a „RĘKA PAŃSKA” BĘDZIE Z TOBĄ.

# 5. Następnie przejrzyj własne życie i zadaj pytanie, dlaczego Bóg zezwala by osoba ta wyrządzała ci krzywdę?

Oto kilka z możliwych powodów, dla których Bóg zezwala komuś nas krzywdzić:

• aby zbliżyć nas do Siebie (Psalm 119:71),

• aby „oczyścić” naszą wiarę (1 Piotra 1:7),

• aby dodać nam łaski i mocy (2 Koryntian 12:9),

• aby dać możliwość złożenia świadectwa o Jezusie (Łukasza 21:12-14),

• aby doświadczyć czym jest Boże wsparcie, [pociecha (2 Koryntian 1:2-7)],

• aby nauczyć nas wytrwałości w cierpieniu (Jakuba 1:2-4),

• aby nauczyć nas współczucia i pociechy dla innych (1 Tesaloniczan 5:14-18),

• aby pokazać nam grzech, w którym żyjemy (Hebrajczyków 12:4-12).

Powierzając życie Bogu musisz pamiętać, że cokolwiek dzieje się w nim jest za zezwoleniem naszego Niebiańskiego Ojca. Bóg wychowuje nas i dopuszcza pewne sytuacje dla naszego dobra (Jakuba 1:2-4 / 1 Piotra 1:6-7 / Rzymian 5:3-5 / 2 Koryntian 1:3-7 / Przypowieści Salomona 3:11-12 / Joba 5:17-19 / Psalm 66:8-12), o czym często przekonujemy się z upływem czasu. Wówczas widząc własne ograniczenia, bezsilność lub grzeszne postępowanie, bardziej zbliżamy się do Boga, utwierdzamy w Nim ufność, chwaląc Jego mądrość.

Hebrajczyków 12:4-12
...(4) Wy nie opieraliście się jeszcze aż do krwi w walce przeciw grzechowi (5) i zapomnieliście o napomnieniu, które się zwraca do was jak do synów: Synu mój, nie lekceważ karania Pańskiego ani nie upadaj na duchu, gdy On cię doświadcza; (6) bo kogo Pan miłuje, tego karze, i chłoszcze każdego syna, którego przyjmuje. (7) Jeśli znosicie karanie, to Bóg obchodzi się z wami jak z synami; bo gdzie jest syn, którego by ojciec nie karał? (8) A jeśli jesteście bez karania, które jest udziałem wszystkich, tedy jesteście dziećmi nieprawymi, a nie synami. (9) Ponadto, szanowaliśmy naszych ojców według ciała, chociaż nas karali; czy nie daleko więcej winniśmy poddać się Ojcu duchów, aby żyć? (10) Tamci bowiem karcili nas według swego uznania na krótki czas, ten zaś czyni to dla naszego dobra, abyśmy mogli uczestniczyć w jego świętości. (11) Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne, później jednak wydaje błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie zostali wyćwiczeni. (12) Dlatego opadłe ręce i omdlałe kolana znowu wyprostujcie,...

Jeśli pomogły ci w jakiś sposób poruszone wcześniej uwagi i zgadzasz się; dlaczego Bóg dopuszcza w naszym życiu „pewne trudne sytuacje”, przejdziemy do odpowiedzi na pytanie # 1; „Jak traktować kogoś kto wyrządza krzywdę naszym bliskim i nie ma zamiaru się zmienić...?”

Aby głębiej wejść w temat stosunku chrześcijanina do krzywdzicieli, chciałbym przytoczyć kilka fragmentów Pisma Świętego, w których zawarta jest pełna odpowiedź na twoje pytanie:

Mateusza 5:38-48
...(38) Słyszeliście, iż powiedziano: Oko za oko, ząb za ząb. (39) A Ja wam powiadam: Nie sprzeciwiajcie się złemu, a jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. (40) A temu, kto chce się z tobą procesować i zabrać ci szatę, zostaw i płaszcz. (41) A kto by cię przymuszał, żebyś szedł z nim jedną milę, idź z nim i dwie. (42) Temu, kto cię prosi, daj, a od tego, który chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się. (43) Słyszeliście, iż powiedziano: Będziesz miłował bliźniego swego, a będziesz miał w nienawiści nieprzyjaciela swego. (44) A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują, (45) abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. (46) Bo jeślibyście miłowali tylko tych, którzy was miłują, jakąż macie zapłatę? Czyż i celnicy tego nie czynią? (47) A jeślibyście pozdrawiali tylko braci waszych, cóż osobliwego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? (48) Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest.

Mateusza 5:43-48
...(43) Słyszeliście, iż powiedziano: Będziesz miłował bliźniego swego, a będziesz miał w nienawiści nieprzyjaciela swego. (44) A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują, (45) abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. (46) Bo jeślibyście miłowali tylko tych, którzy was miłują, jakąż macie zapłatę? Czyż i celnicy tego nie czynią? (47) A jeślibyście pozdrawiali tylko braci waszych, cóż osobliwego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? (48) Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest.

Rzymian 13:8-12
...(8) Nikomu nic winni nie bądźcie prócz miłości wzajemnej; kto bowiem miłuje bliźniego, zakon wypełnił. (9) Przykazania bowiem: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj i wszelkie inne w tym słowie się streszczają: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. (10) Miłość bliźniemu złego nie wyrządza; wypełnieniem więc zakonu jest miłość. (11) A to czyńcie, wiedząc, że już czas, że już nadeszła pora, abyście się ze snu obudzili, albowiem teraz bliższe jest nasze zbawienie, niż kiedy uwierzyliśmy. (12) Noc przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy tedy uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję światłości.

W ten sposób Biblia naucza na temat stosunku chrześcijan do nieprzyjaciół. Dzięki Bożej łasce, miłości i mocy jesteśmy w stanie to praktykować (2 Piotra 1:3-4 / 1 Koryntian 2:4-5).

Czy miłość do osoby krzywdzącej cię to wszystko?
W kwestii relacji z osobami nas krzywdzącymi Pismo Święte wskazuje jeszcze głębszą prawdę. Chrześcijanin kochając swoich winowajców powinien im również błogosławić (Rzymian 12:14).

Łukasza 6:27-28
...(27) Ale wam, którzy słuchacie, powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, (28) błogosławcie tym, którzy was przeklinają, módlcie się za tych, którzy was krzywdzą.

Kiedy modlimy się o prześladowcę, „inwestujemy” w jego życie, a nasze nastawienie do tej osoby zmienia się. Nie oznacza to, że prosimy Boga by dał mu szczęśliwe życie (życie bez kłopotów). Oznacza, że szczerze prosimy Pana, by zmienił jego charakter, dodał cech jakich mu brakuje, aż w końcu odmienił i zbawił.

Błogosławienie winowajcy (przed Bogiem i ludźmi) jest wyrazem przebaczenia, dowodem praktycznej miłości, zrozumienia i świadectwem, że naprawdę kochamy Boga. Kiedy błogosławimy winowajcę okazujemy zrozumienie (Efezjan 6:12), miłosierdzie (Mateusza 5:7), pragniemy pokoju (Mateusza 5:9) i cierpimy prześladowanie (Mateusza 5:10-11) - przez co sami otrzymujemy błogosławieństwo.

1 Piotra 3:9
...(9) nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę, lecz przeciwnie, błogosławcie, gdyż na to powołani zostaliście, abyście odziedziczyli błogosławieństwo.

Znając temat; „Jak traktować kogoś kto wyrządza krzywdę naszym bliskim i nie ma zamiaru się zmienić...”, możemy zająć się następnym pytaniem (# 2); „Czy po wybaczeniu komuś kto wyrządził nam krzywdę (i dalej ją wyrządza), mamy mieć zaufanie do tej osoby?”

Mówiąc o zaufaniu, nie do końca rozumię co masz na myśli (o jaką sferę życia ci chodzi). Odpowiem więc krótko; Biblia nie mówi, że masz ufać ludziom, ale że masz ich kochać. A więc masz przebaczyć i kochać, a nie przebaczyć i ufać.

1 Jana 4:8
...(8) Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.

Myślę, że z zaufaniem do ludzi zawsze będziemy mieli problem, choć częściowe zaufanie jest konieczne. W przeciwnym wypadku cywilizacja przestała by funkcjonować. Do pewnego stopnia ufamy lekarzą, lotniką, kierowcą autobusów, mechaniką itp. Brak zaufania nie wyklucza więc miłości i pozytywnego nastawienia do ludzi.

Możemy oprzeć to na przykładzie Pana Jezusa, ponieważ On kochał ludzi (bo za nich umarł), ale im nie ufał; ...(23) A gdy był w Jerozolimie na święcie Paschy, wielu uwierzyło w imię jego, widząc cuda, których dokonywał. (24) Ale sam Jezus nie miał do nich zaufania, bo przejrzał wszystkich,... (Jana 2:23-24).

Podobnie chrześcijanin, który poznał prawdę doskonale wie jaki system wartości rządzi w świecie (wywierając wpływ na ludzi w nim żyjących). Rozumiejąc to czy możesz im ufać?

Jak to wygląda w codziennym życiu (w praktyce)?

Zaufanie jest efektem długotrwałego procesu właściwego traktowania się w relacjach, odpowiedzialności danej osoby i jej stosunku do nas samych. Na zaufanie należy więc sobie „zapracować”. Dla przykładu; Jeśli twój przyjaciel „ze świata” ukradnie ci coś (jako osoba wierząca) nie możesz przestać go kochać, jednak przestajesz mieć do niego zaufanie. I w tym nie ma nic złego.

Czy zaufanie to można odbudować?
Jeżeli twój przyjaciel przyznał się do winy, wie, że zrobił źle i szczerze tego żałuje - to jest wysokie prawdopodobieństwo, że nie zrobi tego ponownie. W takim przypadku możesz (z czasem) ponownie nabrać do niego zaufania. Jeśli jednak (pomimo, że ukradł) nie przyznaje się do winy - prawdopodobnie może to uczynić ponownie. Nie masz w tym wypadku jakichkolwiek podstaw, by mu ufać. Myślę, że trudno jest ponownie ufać winowajcy, który:
• nie przyznaje się do winy,
• nie wyraża skruchy,
• nie ma chęci do poprawy.

Musimy jednak wybaczyć mu i wciąż kochać.

Dobrze zauważyłaś, że „to chyba niemożliwe”.
Jeśli chodzi o zaufanie to tak. Natomiast gdy chodzi o miłość - nie.

Jak to wygląda w praktyce chrześcijańskiej?
Kiedy Bóg odradza nas na nowo (1 Piotra 1:3-4) - co mam tutaj na myśli możesz dowiedzieć się klikając tutaj, zmianie ulega nasz stosunek do świata i ludzi na nim żyjących. To miłość rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego [Boża miłość (Rzymian 5:5)], pozwala nam rozumieć tych ludzi, przebaczyć (nie ufać, ale kochać), traktując w sposób podobający się Bogu.

Nie wiem czy do końca rozumiesz czym jest Boża miłość, dlatego pozwól na krótkie wyjaśnienie; Miłość w biblijnym znaczeniu (Boża miłość) to „coś innego” niż miłość oferowana przez świat, w którym żyjemy. Aby zyskać sobie (nazwę to „światową miłością”), wystarczy posiadać w swojej osobowości zalety lub cechy odpowiadające oczekiwaniom danej osoby (pogodę ducha, żartobliwość, pokorę, łagodność lub inne podobne temu cechy). Można również wypracować sobie i zyskać miłość poprzez różnego rodzaju uczynki (obdarowanie prezentami, uległość, czułość, troskliwość itp.). Jest to jednak wyraz miłości oferowanej „przez ten świat” (miłości nietrwałej, zmiennej), na którą trzeba sobie zapracować.

Miłość wypełniająca człowieka wierzącego [Boża miłość „wylana” przez Ducha Świętego (Rzymian 5:5)] jest wewnętrznym stanem ducha, umożliwiającym kochać każdego człowieka (nawet wroga), bez względu czy zasłużył sobie na to czy też nie (jest to trwała, niezmienna Boża miłość).

Łukasza 23:33-34a
...(33) A gdy przyszli na miejsce, zwane Trupią Czaszką, ukrzyżowali go tam, także i złoczyńców, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy. (34) A Jezus rzekł: Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią...

Bez tego rodzaju miłości (Bożej miłości) człowiek żyjący w dzisiejszym świecie nie jest w stanie unieść ciężaru wyrządzanych mu krzywd, przebaczyć, by następnie utrzymać z ludźmi właściwe relacje. Miłość, przebaczenie, a przez to odpowiednie nastawienie do zgubionego świata, „idą w parze”. Dlatego prawdziwe przebaczenie bez miłości do Boga i ludzi (Marka 12:29-31) oraz celów, które „zapisane” są w sercu chrześcijanina (Hebrajczyków 10:14-16 / 2 Koryntian 3:2-6) JEST NIEMOŻLIWE.

Podając „regułkę” Bożej miłości, wydawać by się mogło, że sprawa zamyka się. Tak jednak nie jest. Kiedy chrześcijanin jest w jakimś stopniu raniony, wybaczenie i właściwy (Boży) stosunek do ludzi często nie przychodzi - tak sobie od razu. Musimy pamiętać, że pomimo nowego życia w Chrystusie, Bóg nie czyni nas „robotami”. Wolna wola, emocje, pozostałości starej grzesznej natury, skłonność do uraz czy obrażania się - są w nas wciąż aktywne. W takich sytuacjach (wewnątrz naszej duszy) rozpoczyna się „duchowa walka”, która dzięki nowemu życiu, nowej naturze, nowym celom i chrześcijańskim wartością, powinna zostać wygrana. Zwyciężają tutaj argumenty, dla których żyjemy - argumenty wskazane przez Ducha Świętego. W tym przypadku nie mam na myśli poczucia obowiązku religijnego lecz motywy i pragnienia nowego życia w Chrystusie [wewnętrznego stanu ducha, w którym żyjemy (Kolosan 3:1-17)].

2 Koryntian 5:14-20
...(14) Bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł; a zatem wszyscy umarli; (15) a umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, już nie dla siebie samych żyli, lecz dla tego, który za nich umarł i został wzbudzony. (16) Dlatego już odtąd nikogo nie znamy według ciała; a jeśli znaliśmy Chrystusa według ciała, to teraz już nie znamy. (17) Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. (18) A wszystko to jest z Boga, który nas pojednał z sobą przez Chrystusa i poruczył nam służbę pojednania, (19) to znaczy, że Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednał, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania. (20) Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy, jak gdyby przez nas Bóg upominał; w miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem.

Galacjan 2:20
...(20) Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.

Zgodnie z tym „wewnętrznym przekonaniem”, chrześcijanin podejmuje decyzję, z którą zawsze przychodzi (choć może nie natychmiastowo) cud Bożej łaski w postaci przebaczenia, miłości oraz radości z tak prowadzonego życia. Wówczas jesteśmy w stanie utrzymać dobre relacje z osobą wyrządzającą zło, w sposób, który podoba się Bogu.

Zdarzają się jednak sytuacje, w których niezbędna jest separacja (oddzielenie - odsunięcie od tej osoby). Pewnych rzeczy nie należy robić na siłę; ...(18) Jeśli można, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie (Rzymian 12:18).

Jeśli będzie to dla ciebie pomocne, zbierzmy wszystko w całość i rozważmy pokrótce kroki idące w kierunku zmiany stosunku do ludzi nam nieprzychylnych:

1. Weryfikacja powstałego problemu i znalezienia motywów działania tej osoby.

2. Drugim krokiem jest przebaczenie. Nieprzebaczenie (bez wzgledu na okoliczności) jest złe i Bóg się tym brzydzi (Marka 11:25-26).

3. Następnie dokonaj wyboru i wybacz danej osobie.

4. Może będziesz musiała to robić za każdym razem kiedy ona cię krzywdzi.

5. Módl się, rozmawiając na ten temat z Bogiem.

Dlaczego przebaczenie jest tak ważne?
Nieprzebaczenie sprawia, że wiele tracimy; miłość, pokój, radość, szczęście, bliskość i przyjaźń. Nieprzebaczenie „związuje” i oddziela nas od innych, a niejednokrotnie również od Boga. Powinnaś więc zdać sobie z tego sprawę. Pamiętaj; uraza to nic innego jak pułapka. Jeśli jednak wpadłaś w nią i szczerze pragniesz z niej wyjść, Bóg wspomoże twoje wysiłki. „...On cię wyzwoli z sideł myśliwego”, wydobędzie ze zła, w które wpadłaś. Pamiętaj proszę, ze wszystkim uzależniona jesteś od Jezusa; ...(5) Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie (Jana 15:5). I w tym właśnie tkwi całe piękno chrześcijańskiego życia (2 Koryntian 12:7-10).

Z punktu widzenia psychologii mógłbym podać ci inne pomocne wskazówki. Nie uczynię tego jednak, ponieważ prawdziwe przebaczenie jest Bożym darem (z łaski), a ty jako osoba wierząca masz szukać pomocy tylko u Boga. Pamiętaj, jedynie życie w którym zaufanie (a przez to doświadczanie Jego łaski), pomoże ci osiągnąć prawdziwe zadowolenie i radość z przebaczania ludziom wyrządzającym ci zło.

Dziękuję i do usłyszenia, Luke
luke@zaJezusem.com



       
    wyślij komuś link
    Ogłoszenia

    Szkoła Chrystusa w Bielsku Białej. Powięcej informacji, kliknij tutaj

    Twoje radio - Wiara i Wolność (Chicago wpna 1490 AM, Niedziela 5:00 PM). Po więcej informacji: www.wiaraiwolnosc.pl

    Oferta grupy SNAP. Po więcej informacji, kliknij tutaj

    Jeśli chciałbyś otrzymać darmowy film Jezus (DVD), kliknij tutaj
    Jeśli chciałbyś dowiedzieć się z jakiego powodu,
    kliknij tutaj


    Jeśli chciałbyś zadać pytanie lub wyrazić opinię, kliknij tutaj

    Jeśli masz sugestie
    jak możemy efektywniej służyć Jezusowi,
    kliknij tutaj

    Jeśli na stronie www.zaJezusem.com znalazłeś materiał nie posiadający praw autorskich proszę o kontakt.

     
       
     2813091