Nawigacja








Proszę o udzielenie mi odpowiedzi na poniższe pytania, abym mógł wyrobić sobie opinię na temat tych zagadnień

Dzień dobry. Wierzę w istnienie Boga i jestem chrześcijaninem. Jednak pewne fakty dotyczące kościoła katolickiego sprawiły, że mam wątpliwości co do tej instytucji. Proszę o udzielenie mi odpowiedzi na poniższe pytania, abym mógł wyrobić sobie opinię na temat tych zagadnień:

1. Różne wiary inaczej przedstawiają życie po śmierci. Czy raj to tylko natura. Jeśli lubię komputery, czy znajdę je również w raju bądź wiecznie będę odczuwał, że mi czegoś brakuje?
2. Obejrzałem film, w którym pewien psychiatra tłumaczył, że jest zarejestrowanych ponad 2000 dzieci, które mają wspomnienia z poprzednich wcieleń. Czy istnieje reinkarnacja?
3. Spotkałem się z twierdzeniem, że istnieje ukrywany przez kościół katolicki testament, który mówi, że Bóg to nie tylko mury świątyń. Podnieś kamień, a znajdziesz go tam.
4. Czy nie pójście do kościoła w niedzielę jest grzechem?
5. Czy modlitwa wieczorem może mieć formę rozmyślań?
6. Adam i Ewa nie byli małżeństwem. Kto wprowadził sakrament małżeństwa?
7. Po czym poznać, która religia jest właściwa?
8. Kto wprowadził celibat wśród księży?
9. Czy kapłan może mieć rodzinę?
10. Czy to możliwe, iż Jezus był mężem Magdaleny i miał dzieci?
11. W wieku 17 lat uległem wypadkowi. Wypadek cudem przeżyłem, ale miałem otwarte złamanie kości udowej i inne drobne pęknięcia. Czy mój wypadek był karą za grzechy? Serdecznie proszę o odpowiedź na powyższe pytania. Pomoże mi to obrać najlepszą z możliwych drogę dalszego życia.

Pozdrawiam cię w imieniu Pana Jezusa Chrystusa.
Otrzymałem twoje pytania i z chęcią na nie odpowiem. Jak sam piszesz: „różne wiary inaczej przedstawiają nie tylko życie po śmierci...”, ale również inne ważne zagadnienia mające wpływ na twoje życie z Bogiem i również zbawienie (którym się interesujesz). Chciałbym więc zachęcić cię, aby źródłem twoich inspiracji (skąd będziesz czerpał informacje do kształtowania swoich opinii) stało się Pismo Święte. Jeśli jesteś zainteresowany, dlaczego akurat Pismo Święte i czy warto Mu zaufać? kliknij tutaj.

2 Tymoteusza 3:16-17
...(16) Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, (17) aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.

1 Piotra 1:23-25
...(23) jako odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego, przez Słowo Boże, które żyje i trwa (czym jest to odrodzenie dowiesz się, klikając tutaj). (24) Gdyż wszelkie ciało jest jak trawa, a wszelka chwała jego jak kwiat trawy. Uschła trawa, i kwiat opadł, (25) ale Słowo Pana trwa na wieki. A jest to Słowo, które wam zostało zwiastowane.

Również gorąco zachęcam, abyś więcej dowiedział się na temat wiary chrześcijańskiej (na podstawie Pisma), ponieważ również w tej kwestii znajdziesz wiele różnych poglądów, kliknij tutaj. Szukasz właściwej drogi dla swojego życia, dlatego ważne jest, abyś budował to na prawdzie (czym jest prawda dowiesz się, klikając tutaj), Bożą miarą postrzegania życia. Jeśli będziesz trwał „w miksturze” kłamstwa i prawdy, pogubisz się.

1 Jana 2:20-21
...(20) A wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko.(21) Nie pisałem wam nie dlatego, że nie znacie prawdy, ale dlatego, że ją znacie i że żadne kłamstwo nie wywodzi się z prawdy.

Odpowiedź na pytanie #1
1a. Różne wiary inaczej przedstawiają życie po śmierci. 1b. Czy raj to tylko natura? 1c. Jeśli lubię komputery, czy znajdę je również w raju, bądź wiecznie będę odczuwał, że mi czegoś brakuje?

Odpowiedź na pytanie 1a.
Jeśli chodzi o życie po śmierci (którym się interesujesz) Pismo Święte przedstawia go następująco:

Kiedy człowiek umiera jego ciało zostaje umieszczone w grobie. Hades, szeol, otchłań, królestwo śmierci, kraina umarłych, czeluść, podziemie, ciemnica, grób (terminy odnoszące się do życia po śmierci często są używane w Piśmie Świętym zamiennie) jest natomiast miejscem dokąd udaje się dusza (czym jest dusza dowiesz się, klikając tutaj). Oczekuje tam ona na zmartwychwstanie ciała, aby dotrzeć do miejsca ostatecznego przeznaczenia (piekła lub nieba). W królestwie śmierci są dwa odrębne miejsca, gdzie trafiają dusze ludzi zbawionych lub niezbawionych.

Łukasza 16:22-26
...(22) I stało się, że umarł żebrak, i zanieśli go aniołowie na łono Abrahamowe; umarł też bogacz i został pochowany. (23) A gdy w krainie umarłych cierpiał męki i podniósł oczy swoje, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. (24) Wtedy zawołał i rzekł: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył koniec palca swego w wodzie i ochłodził mi język, bo męki cierpię w tym płomieniu. (25) Abraham zaś rzekł: Synu, pomnij, że dobro swoje otrzymałeś za swego życia, podobnie jak Łazarz zło; teraz on tutaj doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. (26) I poza tym wszystkim między nami a wami rozciąga się wielka przepaść, aby ci, którzy chcą stąd do was przejść, nie mogli, ani też stamtąd do nas nie mogli się przeprawić.

Przed wniebowstąpieniem Pana Jezusa wszystkie dusze były w krainie umarłych (Szeol, Hades, Grób itd.), w którym była wielka przepaść (Łukasza 16:26). Po jednej stronie przepaści był raj [Łono Abrahama (Łukasza 16:22)], gdzie znajdowały się dusze świętych, a po drugiej stronie (w miejscu cierpień), znajdowały się dusze zgubione, pogrążone w mękach (Łukasza 16:23). Możemy to wywnioskować z relacji Pana Jezusa zawartej w przypowieści o bogaczu i Łazarzu (Łukasza 16:19-31). W epoce Nowego Testamentu, Pan Jezus po wstąpieniu do krainy umarłych (Dzieje Apostolskie 2:27 / Dzieje Apostolskie 2:31), kiedy pokonał największego wroga i ogłosił swoje zwycięstwo duchom w więzieniu (1 Piotra 3:19), wstąpił na wysokości i wyprowadził dusze wierzących, zabierając z sobą do nieba (Efezjan 4:8-10 / Mateusza 27:52-53) – więcej na ten temat, kliknij tutaj lub tutaj. Raj (Łono Abrahama) został wówczas przeniesiony do trzeciego nieba (Efezjan 4:8-10 / 2 Koryntian 12:1-4) i odtąd (po śmierci) dusze ludzi zbawionych idą natychmiast do Pana (Filipian 1:21-23 / 1 Koryntian 5:6-8 / Łukasza 23:42-43). Kiedy Pan Jezus powróci po Swój Kościół [(Jana 14:1-3 / 1 Tesaloniczan 5:1-4) – więcej na ten temat, kliknij tutaj], dusze te połączą się z ciałem, które stanie się nieśmiertelne (1 Tesaloniczan 4:15-18) – jak chwalebne ciało Jezusa (1 Koryntian 15:49-54).

Kiedy umierają ludzie niewierzący lub zwiedzeni (1 Piotra 2:7-8) ich dusze nadal idą do krainy umarłych (miejsca cierpień), gdzie oczekują na zmartwychwstanie ciał i sąd ostateczny. Królestwo śmierci, Hades (do którego idą) jest tym samym miejscem co w Starym Testamencie jest przetłumaczone jako Szeol. Po zmartwychwstaniu ich ciał, połączeniu z duszą i otrzymaniu nieśmiertelnych ciał, nastąpi sąd przed wielkim białym tronem (sąd ostateczny), po czym zostaną oni wrzuceni [również śmierć i Hades (Objawienie 20:14-15)] do jeziora ognistego na wieczne potępienie – ilustracje krainy umarłych (z jej różnymi miejscami przeznaczenia) możesz zobaczyć, klikając tutaj.

W związku z tym, że temat życia po śmierci Pismo Święte nie przedstawia w sposób przejrzysty (ze szczegółami) jest to tylko domyślny opis na podstawie tego co mamy w tej kwestii zapisane. Ja w taki sposób to rozumię. Jeśli masz więcej pytań na temat życia po śmierci, kliknij tutaj.

Odpowiedź na pytanie 1b.
Czy raj to tylko natura?

Raj to nie tylko natura, ale kraina wiecznego szczęścia, w której ludzie przebywać będą w obecności świętego Boga. W Piśmie Świętym (już na samym początku) słowem „raj” został określony ogród Eden, będący pierwszym domem człowieka (1 Mojżeszowa 2:7-15). Było to konkretne miejsce, w którym pierwsi ludzie radowali się życiem, wolnym od chorób, smutku, cierpienia i śmierci (1 Mojżeszowa 1:27-28). Niestety z powodu nieposłuszeństwa, pierwsi ludzie zostali wypędzeni z tego miejsca. W przyszłości jednak, rodzaj ludzki powróci do życia w takim właśnie raju (włącznie z możliwością przebywania w Bożej obecności).

Objawienie Jana 22:1-6
(1) I pokazał mi rzekę wody żywota, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. (2) Na środku ulicy jego i na obu brzegach rzeki drzewo żywota, rodzące dwanaście razy, wydające co miesiąc swój owoc, a liście drzewa służą do uzdrawiania narodów. (3) I nie będzie już nic przeklętego. Będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy jego służyć mu będą (4) i oglądać będą jego oblicze, a imię jego będzie na ich czołach. (5) I nocy już nie będzie, i nie będą już potrzebowali światła lampy ani światła słonecznego, gdyż Pan, Bóg, będzie im świecił i panować będą na wieki wieków. (6) I rzekł do mnie: Te słowa są pewne i prawdziwe, a Pan, Bóg duchów proroków posłał anioła swego, aby ukazać sługom swoim, co musi się wkrótce stać.

Odpowiedź na pytanie 1c.
Jeśli lubię komputery, czy znajdę je również w raju, bądź wiecznie będę odczuwał, że mi czegoś brakuje?

Nie orientuję się czy w raju będą komputery. Pismo Święte daje nam „wgląd do nieba” jedynie poprzez treści zawarte w obietnicach, a możemy mieć tego „przedsmak” dzięki objawieniom jakie Duch Święty kieruje do naszych serc:

1 Koryntian 2:9
...(9) Głosimy tedy, jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują.

Objawienie Jana 21:3-4
...(3) I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi. (4) I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.

Bądź pewny, że w raju nie będziesz odczuwał jakichkolwiek braków. Jeśli teraz twoją pasją są komputery (i myślisz, że to jest szczyt przyjemności), to w przyszłości (z Bogiem) czeka cię coś o wiele lepszego. Niebiańska radość przewyższa wszelkie ziemskie roskosze (w twoim przypadku komputery), a pytanie jakie należy tutaj zadać, brzmi: Czy wierzysz w Boże obietnice na ten temat i idziesz właściwą ku temu drogą? Jeśli nie, zrób pierwszy krok, klikając tutaj, a jeśli chciałbyś się sprawdzić tutaj.

Odpowiedź na pytanie #2
Obejrzałem film, w którym pewien psychiatra tłumaczył, że jest zarejestrowanych ponad 2000 dzieci, które mają wspomnienia z poprzednich wcieleń. Czy istnieje reinkarnacja?

Chciałbym cię zapytać: jakie masz dowody, że wspomnienia te pochodzą z poprzednich wcieleń? Ludzkie oszustwo, fantazja i wyobraźnia nie zna granic, a ty nie powinienaś im ulegać (więcej na ten temat, kliknij tutaj). Pismo Święte naucza, że istnieje świat demoniczny, który za wszelką cenę chce podważyć Bożą wiarygodność, a wykorzystuje on ku temu wszelkie dostępne sposoby: tajemnicze zjawiska, złudzenia, przeżycia religijne, zabobony lub inne fantazyjne historie (więcej na ten temat, kliknij tutaj). Zaufaj więc Bogu, skup się na Jego Słowie, a dojdziesz do rozsądnych wniosków, które wyprowadzą cię z tajemniczych (błędnych) poszlak na temat życia (do których zalicza się pogląd o reinkarnacji). Oto kilka zaleceń Pisma Świętego w tej kwestii:

1 Tymoteusza 1:3-4
...(3) Gdy wybierałem się do Macedonii, prosiłem cię, żebyś pozostał w Efezie i żebyś pewnym ludziom przykazał, aby nie nauczali inaczej niż my (4) i nie zajmowali się baśniami i nie kończącymi się rodowodami, które przeważnie wywołują spory, a nie służą dziełu zbawienia Bożego, które jest z wiary.

1 Tymoteusza 4:7
...(7) A pospolitych i babskich baśni unikaj, ćwicz się natomiast w pobożności.

2 Tymoteusza 4:3-5
...(3) Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, (4) i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom. (5) Ale ty bądź czujny we wszystkim, cierp, wykonuj pracę ewangelisty, pełnij rzetelnie służbę swoją.

Kolosan 1:9
...(9) Dlatego i my od tego dnia, kiedy to usłyszeliśmy, nie przestajemy się za was modlić i prosić, abyście doszli do pełnego poznania woli jego we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu,...

Bóg w Swej mądrości i mocy stworzył świat i życie na nim więc zaufaj Jego wersji i tym się kieruj. Popatrz proszę, co na ten temat mówi 1 List do Koryntian 2:11-14: ...(11) Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży. (12) A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył. (13) Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę. (14) Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać.

Jedynie przez Ducha Świętego zostaje nam objawiona Boża prawda i mądrość (również na tematy życia), dlatego tak mocno polecam ci, abyś kierował swoją uwagę na Boży sposób postrzegania życia (nie to, co sugerują psychiatrzy, psychologowie, świat religijny czy inni „znawcy życia”). Żadnych poglądów reinkarnacji nie da się pogodzić z biblijną nauką, ponieważ są one sprzeczne z Ewangelią (więcej o Ewangelii tutaj), oddalają nas od podstawowych założeń wiary chrześcijańskiej (więcej na ten temat tutaj) i kierują na inny sposób postrzegania życia. Wiara w reinkarnację jest wynikiem zupełnie innego postrzegania świata i stosunku do rzeczywistości. Pismo Święte mówi, że świat i czas to „ciągle biegnąca i nigdy niepowracająca linia”. Nigdzie w Biblii nie znajdziemy fragmentu, który mówiłby, że żyjący ludzie mają drugą szansę (dotyczy to również czyśćca – więcej na ten temat tutaj) lub że umarli powracają do życia pod postacią innej osoby, zwierzęcia, owada, rośliny itp. My, chrześcijanie, nie mamy wątpliwości, że reinkarnacja nie jest biblijna i musi być odrzucona jako fałszywa nauka (więcej na temat reinkarnacji, kliknij tutaj).

Jana 14:1-3
(1) Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie! (2) W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. (3) A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli.

Odpowiedź na pytanie #3
Spotkałem się z twierdzeniem, że istnieje ukrywany przez kościół katolicki testament, który mówi, że Bóg to nie tylko mury świątyń. Podnieś kamień, a znajdziesz go tam.

Twoje pytanie wyjaśnia Pismo Święte i nie jest to „jakiś testament ukrywany przez kościół rzymskokatolicki”, ale ogólnie dostępna (biblijna) prawda o Osobie Boga, który: ...(48)... nie mieszka w budowlach rękami uczynionych, jak mówi prorok: (49) Niebo jest tronem moim, A ziemia podnóżkiem stóp moich; Jaki dom zbudujecie mi, mówi Pan, Albo jakie jest miejsce odpocznienia mego? (Dzieje Apostolskie 7:48-49).

Temat, który poruszasz dotyczy raczej błędnych poglądów, że w kościołach rzymsko-katolickich mieszka Bóg (coś na wzór Świątyni Salomona). Co więcej na ten temat mówi Pismo Święte?

Dzieje Apostolskie 17:24-28
...(24) Bóg, który stworzył świat i wszystko, co na nim, Ten, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach ręką zbudowanych (25) ani też nie służy mu się rękami ludzkimi, jak gdyby czego potrzebował, gdyż sam daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko. (26) Z jednego pnia wywiódł też wszystkie narody ludzkie, aby mieszkały na całym obszarze ziemi, ustanowiwszy dla nich wyznaczone okresy czasu i granice ich zamieszkania, (27) żeby szukały Boga, czy go może nie wyczują i nie znajdą, bo przecież nie jest On daleko od każdego z nas. (28) Albowiem w nim żyjemy i poruszamy się, i jesteśmy, jak to i niektórzy z waszych poetów powiedzieli: Z jego bowiem rodu jesteśmy.

Proszę, abyś korygował źródła skąd czerpiesz informacje i budował na „czymś solidnym”.

Przypowieści Salomona 3:5-8
...(5) Zaufaj Panu z całego swojego serca i nie polegaj na własnym rozumie! (6) Pamiętaj o Nim na wszystkich swoich drogach, a On prostować będzie twoje ścieżki! (7) Nie uważaj się sam za mądrego, bój się Pana i unikaj złego! (8) To wyjdzie na zdrowie twojemu ciału i odświeży twoje kości.

Odpowiedź na pytanie #4
Czy nie pójście do kościoła w niedzielę jest grzechem?

Człowiek, który narodził się na nowo (co to znaczy dowiesz się, klikając tutaj), nazywający się chrześcijaninem (więcej na ten temat, kliknij tutaj), zupełnie inaczej podchodzi do spraw wiary (włączywszy w to chodzenia do kościoła). W przypadku nabożeństw – nie są one dla niego religijnym obowiązkiem (czy przymusem) lecz następną okazją (oprócz uwielbienia Boga) zdobycia wartościowych informacji na tematy duchowe (takie są biblijne założenia chrześcijańskich zgromadzeń – więcej na ten temat, kliknij tutaj). Jako chrześcijanin powinieneś więc traktować to jako przywilej: ...(3) Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe (1 Jana 5:3).

Nasze życie dostarcza nam wielu problemów, duchowych doświadczeń, prześladowań czy prób doktrynalnego zwiedzenia. Musimy więc regularnie się gromadzić, by będąc zachęconymi (do trwania w Panu naszym Jezusie Chrystusie i wierze Apostolskiej Nowego Przymierza), zachęcać innych. Myślę, że problemem nie jest tutaj „nie pójście w niedzielę do kościoła”, ale nastawienie z jakim podchodzisz do tego tematu. Co Pismo Święte mówi na ten temat?

Hebrajczyków 10:19-25
...(19) Mając więc, bracia, ufność, iż przez krew Jezusa mamy wstęp do świątyni (20) drogą nową i żywą, którą otworzył dla nas poprzez zasłonę, to jest przez ciało swoje, (21) oraz kapłana wielkiego nad domem Bożym, (22) wejdźmy na nią ze szczerym sercem, w pełni wiary, oczyszczeni w sercach od złego sumienia i obmyci na ciele wodą czystą; (23) trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który dał obietnicę; (24) i baczmy jedni na drugich w celu pobudzenia się do miłości i dobrych uczynków, (25) nie opuszczając wspólnych zebrań naszych, jak to jest u niektórych w zwyczaju, lecz dodając sobie otuchy, a to tym bardziej, im lepiej widzicie, że się ten dzień przybliża.

Powinieneś również wiedzieć (poznając tego szczegóły), że nabożeństwa chrześcijańskie nie są bezkrwawą ofiarą Chrystusa (jak głosi to kościół rzymsko-katolicki – więcej na ten temat, kliknij tutaj) i myślę, że warto, abyś to zgłębić w kontekście Nowego Przymierza, klikając tutaj.

Hebrajczyków 10:11-18
...(11) A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów; (12) lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej,(13) oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego. (14) Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni. (15) Poświadcza nam to również Duch Święty; powiedziawszy bowiem: (16) Takie zaś jest przymierze, jakie zawrę z nimi po upływie owych dni, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich serca i na umysłach ich wypiszę je, (17) dodaje: A grzechów ich i ich nieprawości nie wspomnę więcej. (18) Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie ma już ofiary za grzech.

Odpowiedź na pytanie #5
Czy modlitwa wieczorem może mieć formę rozmyślań?

Modlitwa powinna mieć raczej charakter duchowej rozmowy z Bogiem (jak rozmowa syna z Ojcem), choć forma rozmyślań może być jej częścią.

Psalm 105:1-4
(1) Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów! (2) Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda! (3) Szczyćcie się Jego świętym imieniem; niech się weseli serce szukających Pana! (4) Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, szukajcie zawsze Jego oblicza!

Modlitwa nie jest rutynowym (mechanicznym) powtarzaniem sloganów lecz formą wyrażania swoich myśli, pragnień, odczuć, smutku lub radości – komuś, komu zależy na tobie i jest zainteresowany twoją osobą. Myślę, że powinieneś również dowiedzieć się, dlaczego potrzebujesz modlitwy (to bardzo ważne)?

• Spędzając czas z Bogiem poznajesz Go bliżej.

• Doświadczasz przemiany swoich myśli, postaw, nastawienia do życia, z modlitwy czerpiesz Bożą moc i mądrość.

• Ponieważ Jezus modlił się i uczył Swoich uczniów, aby to gorliwie (z wiarą) praktykowali.

• Ponieważ zmartwychwstały Jezus siedzi po prawicy Ojca, wstawia się za nami i zostawił obietnicę; ...I o cokolwiek prosić będziecie w imieniu moim, spełnię to (Jana 14:13) – zachęcam cię do głębszego zapoznania się z tematem modlitwy, klikając tutaj.

Odpowiedź na pytanie #6
Adam i Ewa nie byli małżeństwem. Kto wprowadził sakrament małżeństwa?

Zgodnie z nauką Pisma Świętego to Bóg wprowadził stan małżeński (1 Mojżeszowa 2:24), a Adam i Ewa byli w takim związku (1 Mojżeszowa 2:23). W późniejszym czasie przyjęto formę obrzędu [ceremonii, czemu nie sprzeciwiał się Bóg (Mateusza 5:31-32 / Mateusza 22:2-10)], choć w głównej mierze celem małżeństwa wciąż pozostaje połączenie dwóch ludzi (mężczyzny i kobiety) z zamiarem prowadzenia wspólnego życia.

1 Mojżeszowa 2:21-24
...(21) Wtedy zesłał Pan Bóg głęboki sen na człowieka, tak że zasnął. Potem wyjął jedno z jego żeber i wypełnił ciałem to miejsce. (22) A z żebra, które wyjął z człowieka, ukształtował Pan Bóg kobietę i przyprowadził ją do człowieka. (23) Wtedy rzekł człowiek: Ta dopiero jest kością z kości moich i ciałem z ciała mojego. Będzie się nazywała mężatką, gdyż z męża została wzięta. (24) Dlatego opuści mąż ojca swego i matkę swoją i złączy się z żoną swoją, i staną się jednym ciałem.

Marka 10:6-9
...(6) Ale od początku stworzenia uczynił ich Bóg mężczyzną i kobietą. (7) Dlatego opuści człowiek ojca swego oraz matkę i połączy się z żoną swoją. (8) I będą ci dwoje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. (9) Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

Odpowiedź na pytanie #7
Po czym poznać, która religia jest właściwa?

Podam ci kilka punktów, dzięki którym będziesz mógł zorientować się na temat autentyczności danej religii:

Pierwszym aspektem rozpoznania właściwej religii jest poznanie prawdy. Jeśli znasz prawdę wiesz kiedy (i jak) jesteś okłamywany (a w szukaniu właściwej religii o to własnie chodzi): …(5) Oni są ze świata; dlatego mówią, jak świat mówi, i świat ich słucha. (6) My jesteśmy z Boga; kto zna Boga, słucha nas, kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha fałszu” (1 Jana 4:5-6) – więcej na temat prawdy dowiesz się, klikając tutaj.

Drugą rzeczą, która pomoże ci w tym problemie jest osobiste poznanie Boga. Jeśli będziesz Go poznawał (aspekty Jego natury, upodobań, Kim jest i jak działa) będziesz wiedział jak w Niego wierzyć, za czym będą szły twoje praktyki (zasady) religijne: ...(11) Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży. (12) A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył. (13) Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę. (14) Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać (1 Koryntian 2:11-14) – więcej na ten temat, kliknij tutaj.

Trzecim ważnym aspektem poznawania właściwej religii jest obecność w twoim życiu Ducha Świętego. Twoja wiara w sprawach przynależności religijnej musi być wewnętrznym przekonaniem, utwierdzonym przez Ducha Świętego (nie możesz polegać tutaj na emocjach, instynktach czy intuicji). Każdy inny przypadek jest niebezpieczny i skłonny do zwiedzenia: ... (8) Ci zaś, którzy są w ciele, Bogu podobać się nie mogą. (9) Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego… …(14) Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi. (15) Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze! (16) Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy. (17) A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli (Rzymian 8:8-17) – więcej o Duchu Świętym dowiesz się, klikając tutaj.

Czwartym aspektem poznania właściwej religii jest badanie ludzi, którzy są jej liderami (i ją promują): ...(15) Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczym, wewnątrz zaś są wilkami drapieżnymi! (16) Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi? (Mateusza 7:15-16)

Piątym pomocnym aspektem w rozpoznaniu właściwej religii jest badanie nauk (względem Pisma Świętego), które przewodzą danej religii: ...(10) Bracia zaś wyprawili zaraz w nocy Pawła i Sylasa do Berei; ci, gdy tam przybyli, udali się do synagogi Żydów, (11) którzy byli szlachetniejszego usposobienia niż owi w Tesalonice; przyjęli oni Słowo z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się rzeczy mają (Dzieje Apostolskie 17:10-11) – więcej na ten temat, kliknij tutaj.

Szóstym aspektem poznania właściwej religii jest chodzenie z Jezusem w codziennym życiu: ...(4) trwajcie we mnie, a Ja w was. Jak latorośl sama z siebie nie może wydawać owocu, jeśli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we mnie trwać nie będziecie. (5) Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie. (6) Kto nie trwa we mnie, ten zostaje wyrzucony precz jak zeschnięta latorośl; takie zbierają i wrzucają w ogień, gdzie spłoną (Jana 15:4-6) – jak to wygląda w praktyce dowiesz się, klikając tutaj.

Siódmym aspektem w rozpoznaniu właściwej religii jest znajomość woli Bożej dla swojego życia (nie możesz „sam się nakręcać”. W Ewangelii Mateusza 7:21-23 Pan Jezus powiedział: ...(21) Nie każdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie. (22) W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów? (23) A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie – więcej na ten temat dowiesz się, klikając tutaj.

To tylko kilka sugestii na ten temat, ale zachęcam cię do głębszego poznania tematu, klikając tutaj.

Odpowiedź na pytanie #8
Kto wprowadził celibat wśród księży?

Celibat został wprowadzony przez kościół rzymsko-katolicki w XI wieku przez Papieża Grzegorza XVII (choć przymiarki były dużo wcześniej). Zgodnie z tym; wcześniejsze małżeństwa zawierane przez ksieży były uznawane za nieważne [co jest sprzeczne z Bożym prawem dotyczącym nierozerwalności małżeńskiej (Marka 10:6-9) – więcej na ten temat, kliknij tutaj]. Następnie; Papież Innocenty III (1198-1216) uznał celibat wśród duchowieństwa za prawo obowiązujące, co stało się wypełnieniem jednego z proroctw Apostoła Pawła: (1) A Duch wyraźnie mówi, że w późniejszych czasach odstąpią niektórzy od wiary i przystaną do duchów zwodniczych i będą słuchać nauk szatańskich, (2) uwiedzeni obłudą kłamców, naznaczonych w sumieniu piętnem występku, (3) którzy zabraniają zawierania związków małżeńskich, przyjmowania pokarmów, które stworzył Bóg, aby wierzący oraz ci, którzy poznali prawdę, pożywali je z dziękczynieniem (1 Tymoteusza 4:1-3).

Żadna inna denominacja chrześcijańska (do dnia dzisiejszego) nie wypełniła tego proroctwa. Kwestia celibatu jest w Piśmie Świętym przedstawiona nad wymiar czytelnie, choć możesz znaleźć różne bezpodstawne komentarze (oczywiście rzymsko-katolickie), usprawiedliwiające taki tok postępowania. Pismo Święte daje w tej kwestii opcje (nie przymus) i nikt nie może tego zmieniać – więcej na ten temat, kliknij tutaj. Apostoł Paweł czy inni święci (Jan Chrzciciel, Pan Jezus itp.) nie byli do celibatu przez nikogo zmuszani - otrzymali ku temu (od Boga) dar (1 Koryntian 7:7).

1 Koryntian 7:1-9
(1) A teraz o czym pisaliście: Dobrze jest, jeżeli mężczyzna nie dotyka kobiety; (2) jednak ze względu na niebezpieczeństwo wszeteczeństwa, niechaj każdy ma swoją żonę i każda niechaj ma własnego męża. (3) Mąż niechaj oddaje żonie, co jej się należy, podobnie i żona mężowi. (4) Nie żona rozporządza własnym ciałem, lecz mąż; podobnie nie mąż rozporządza własnym ciałem, lecz żona. (5) Nie strońcie od współżycia z sobą, chyba za wspólną zgodą do pewnego czasu, aby oddać się modlitwie, a potem znowu podejmujcie współżycie, aby was szatan nie kusił z powodu niepowściągliwości waszej. (6) A to, co mówię, jest zaleceniem, a nie rozkazem. (7) A wolałbym, aby wszyscy ludzie byli tacy, jak ja, lecz każdy ma własny dar łaski od Boga, jeden taki, a drugi inny. (8) A mówię tym, którzy nie wstąpili w związki małżeńskie, oraz wdowom: Dobrze zrobią, jeśli pozostaną w tym stanie, w jakim ja jestem. (9) Jeśli jednak nie mogą zachować wstrzemięźliwości, niechaj wstępują w stan małżeński; albowiem lepiej jest wstąpić w stan małżeński, niż gorzeć.

Mateusza 19:10-12
...(10) Rzekli mu uczniowie: Jeśli tak się przedstawia sprawa męża i żony, nie warto się żenić. (11) A On im powiedział: Nie wszyscy pojmują tę sprawę, tylko ci, którym jest dane. (12) Albowiem są trzebieńcy, którzy się takimi z żywota matki urodzili, są też trzebieńcy, którzy zostali wytrzebieni przez ludzi, są również trzebieńcy, którzy się wytrzebili sami dla Królestwa Niebios. Kto może pojąć, niech pojmuje!

Odpowiedź na pytanie #9
Czy kapłan może mieć rodzinę?

Zgodnie z nauką Pisma Świętego kapłan może mieć rodzinę (a nawet powinien):

1 Tymoteusza 3:1-13
(1) Prawdziwa to mowa: Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie. (2) Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny, dobry nauczyciel, (3) nie oddający się pijaństwu, nie zadzierzysty, lecz łagodny, nie swarliwy, nie chciwy na grosz, (4) który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości, (5) bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży?

Tytusa 1:5-7
...(5) Pozostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co pozostało do zrobienia, i ustanowił po miastach starszych, jak ci nakazałem, (6) takich, którzy są nienaganni, są mężami jednej żony, którzy mają dzieci wierzące, które nie stoją pod zarzutem rozpusty albo krnąbrności. (7) Biskup bowiem jako włodarz Boży, powinien być nienaganny, nie samowolny, nieskory do gniewu, nie oddający się pijaństwu, nie porywczy, nie chciwy brudnego zysku,

Odpowiedź na pytanie #10
Czy to możliwe, iż Jezus był mężem Magdaleny i miał dzieci?

Małżeństwo Pana Jezusa z Marią Magdaleną jest fikcją, próbą odwrócenia ludzi od wiary chrześcijańskiej i atakiem na Kościół. Pogląd taki wziął się z pism gnostyckich, a wierząc Pismu Świętemu (które jest bardziej wiarygodne), nie jest to możliwe (w nawiązaniu do proroctw o Panu Jezusie, historii, zapisków z Jego życia, relacji z Ewangelii, Listów Apostolskich czy Apokalipsy). Jeśli chodzi o inne źródła historyczne: W powieści „Kod Leonarda da Vinci” Maria Magdalena jest kluczową postacią, a autor uczynił ją żoną Jezusa i matką Jego potomstwa. „Historyk” Teabing twierdzi, że nie ma jednak źródeł historycznych wspierających tę tezę. W swej bibliotece mam 40 tomów, które zawierają wczesnochrześcijańskie pisma. Każdy tom składa się z setek stron zapisanych drobną czcionką w dwóch kolumnach. Nie ma w nich niczego, co wskazywałoby na związek Jezusa z Marią Magdaleną – jeśli głębiej interesuje cię ten temat, kliknij tutaj.

Odpowiedź na pytanie #11
W wieku 17 lat uległem wypadkowi. Wypadek cudem przeżyłem, ale miałem otwarte złamanie kości udowej i inne drobne pęknięcia. Czy mój wypadek był karą za grzechy?

Życie toczy się „swoim biegiem” i zdarzają się w nim różnego rodzaju wypadki, nieszczęścia, kataklizmy itp. Nie oznacza to, że za wszystko mamy czynić odpowiedzialnym Boga. W większości przypadków nasza nieostrożność lub innych, i brak rozwagi jest powodem nieszczęść i tutaj należy doszukiwać się przyczyny. Z biblijnego punktu widzenia twój wypadek nie był karą za grzechy (Bóg „nie chodzi za tobą” z chęcią zemsty za grzechy). Sprawa grzechu zotała załatwiona przez Jezusa i na tym bazuj:

1 Koryntian 15:3-4
...(3) Przekazałem wam na początku to, co przejąłem; że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, (4) że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem;...

Izajasza 53:4-6
...(4) Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. (5) Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni. (6) Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas na własną drogę zboczył, a Pan jego dotknął karą za winę nas wszystkich.

Biblijne nauczanie obala twoją hipotezę wypadku, który był ponoć karą za twoje grzechy.

Jeśli masz jeszcze jakieś wątpliwości chętnie służę pomocą. Niech ci Bóg błogosławi i do usłyszenia. Luke/luke@zaJezusem.com



       
    wyślij komuś link
    Ogłoszenia

    Szkoła Chrystusa w Bielsku Białej. Powięcej informacji, kliknij tutaj

    Twoje radio - Wiara i Wolność (Chicago wpna 1490 AM, Niedziela 5:00 PM). Po więcej informacji: www.wiaraiwolnosc.pl

    Oferta grupy SNAP. Po więcej informacji, kliknij tutaj

    Jeśli chciałbyś otrzymać darmowy film Jezus (DVD), kliknij tutaj
    Jeśli chciałbyś dowiedzieć się z jakiego powodu,
    kliknij tutaj


    Jeśli chciałbyś zadać pytanie lub wyrazić opinię, kliknij tutaj

    Jeśli masz sugestie
    jak możemy efektywniej służyć Jezusowi,
    kliknij tutaj

    Jeśli na stronie www.zaJezusem.com znalazłeś materiał nie posiadający praw autorskich proszę o kontakt.

     
       
     2813478