Nawigacja








Jakie miało znaczenie zmienienie imienia Szymonowi na Piotr?

Prosiłbym o wytłumaczenie tego w kontekście całego fragmentu Mt 16:13-20. Prosiłbym wzięcie pod uwagę kontekst zmiany innych imion w Biblii.

Jeśli chodzi o zmianę imion (Abram na Abraham, Saraj na Sara, Jakub na Izrael, Szymon na Piotr): W każdym z tych przypadków mamy do czynienia z nowym etapem życia bohaterów i z misją jaka została im powierzona (przez samego Boga). W przypadku zmiany imion; Abrahama, Sary i Jakuba (w Starym Testamencie) oraz Piotra (w Nowym Testamencie) łączy je fakt, że jesteśmy świadkami narodzin nowego ludu Bożego; w Starym Testamencie był to Izrael, w Nowym Testamencie, Kościół Jezusa Chrystusa.

1 Piotra 2:9-10
...(9) Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; (10) wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla was niegdyś nie było zmiłowania, ale teraz zmiłowania dostąpiliście.

2 Koryntian 6:16b-18
...(16) ...Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, I będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. (17) Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, I nieczystego się nie dotykajcie; A ja przyjmę was (18) I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący;...

Zmiana imiona, Szymon (od hebrajskiego imienia Symeon, co oznacza Jahwe wysłuchał) na Kefas (po aramejsku), w tłumaczeniu na grekę Piotr (kamień), miało miejsce przy powołaniu go na Apostoła (Jana 1:42) i było zapowiedzią tego: Czym Piotr stanie sie dla Kościoła oraz jak bardzo zmieni się jego życie poprzez służbę (Łukasza 22:31-33) i społeczność z Jezusem (Mateusza 26:69-75 / Łukasza 5:8): ...Lecz Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił. (11) I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim (Łukasza 5:10-11).

W Piśmie Świętym nadanie nowego imienia (często symboliczne) oznaczało również zmianę charakteru wybranej osoby jaka dokonała się po przemianie jej przez Boga. W przypadku Piotra: Z człowieka porywczego z wielkim temperamentem, Piotr staje się mocnym w wierze (zdecydowanym) przewodnikiem, przykładem i podporą dla uczniów oraz „rybakiem ludzi”. Ewangeliści ukazują go jako człowieka czynu, który prędzej czynił i mówił niż kalkulował (przemyśliwał). Z czasem jednak, Bóg zmienia Piotra w gorliwego, dojrzałego przywódcę, który ma przywilej otworzyć drzwi Ewangelii dla Żydów (Dzieje Apostolskie 2:14), a później dla pogan (Dzieje Apostolskie 10:22). Pan Jezus modlił się o Jego wytrwanie i dodatkowo polecił mu utwierdzać wiarę innych. Jego to (jako jednego z pierwszych) wezwał, by porzucił sieci i poszedł za Nim. On też (być może dlatego, że był najstarszy w grupie), często wypowiadał się w ich imieniu. Również jako pierwszy; wyznał, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym. Piotr był bardzo blisko Jezusa i cieszył się Jego zaufaniem. Był rzeczywiście wiodącym Apostołem w pierwszym Kościele (zajmował szczególne miejsce w gronie dwunastu), kimś wyjątkowym, choć nie pełnił przywódczej roli samodzielnie (czytaj jakie były Boże założenia przy organizacji struktury Kościoła w Dziejach Apostolskich 15 i w Liście do Efezjan 4:9-16).

Mateusza 20:25-27
...(25) Ale Jezus, przywoławszy ich, rzekł: Wiecie, iż książęta narodów nadużywają swej władzy nad nimi, a ich możni rządzą nimi samowolnie. (26) Nie tak ma być między wami; ale ktokolwiek by chciał między wami być wielki, niech będzie sługą waszym. (27) I ktokolwiek by chciał być między wami pierwszy, niech będzie sługą waszym.

Marka 9:33-35
...(33) Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: O czym to rozprawialiście w drodze? (34) Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. (35) On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich!

Papiestwo (zbudowane na przytoczonym przez ciebie fragmencie Ewangelii Mateusza 16:18) jest więc przeciwieństwem biblijnych struktur władzy w Kościele, których rządy powinny być sprawowane pod pełną kontrolą Ducha Świętego, gdzie człowiek (jako jednostka) nie ma władzy nad ludźmi (na wzór świeckich rządów), ale staje się sługą i wykonawcą woli Pańskiej. Patrz na charakter służby Apostołów, wypowiedzi Jezusa, pierwszy Sobór Jerozolimski i porównaj to z papiestwem.

Mateusza 23:8-12
...(8) Ale wy nie pozwalajcie się nazywać Rabbi, bo jeden tylko jest – Nauczyciel wasz, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi. (9) Nikogo też na ziemi nie nazywajcie ojcem swoim; albowiem jeden jest Ojciec wasz, Ten w niebie. (10) Ani nie pozwalajcie się nazywać przewodnikami, gdyż jeden jest przewodnik wasz, Chrystus. (11) Kto zaś jest największy pośród was, niech będzie sługą waszym, (12) a kto się będzie wywyższał, będzie poniżony, a kto się będzie poniżał, będzie wywyższony.

Zgodnie z twoją prośbą rozważmy teraz fragment Ewangelii Mateusza 16:13-20 (w całym jego kontekście): ...(13) A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał uczniów swoich, mówiąc: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? (14) A oni rzekli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. (15) On im mówi: A wy za kogo mnie uważacie? (16) A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. (17) A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. (18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. (19) I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie. (20) Wtedy przykazał uczniom swoim, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

Mateusza 16:13
...(13) A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał uczniów swoich, mówiąc: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?

Pan Jezus pyta swoich uczniów, co o Nim myślą inni ludzie (jakie opinie o Nim krążą wśród ludu). Określenie „Syn człowieczy” oznacza po prostu człowieka (hebrajskie „ben haadam” znaczy „dziecko człowiecze”). Wyrażenie to występuje w Starym i w Nowym Testamencie, a w późniejszych tekstach biblijnych jest tytułem określającym godność Bożego wysłannika czasów ostatecznych.

Mateusza 16:14
...(14) A oni rzekli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków.

Opinie na ten temat były różne i niespójne więc prawdopodobnie Pan Jezus chciał, aby Apostołowie mieli prawidłowo wyrobione zdanie na Jego temat (jednak nie związane z ludzkimi opiniami).

Mateusza 16:15
...(15) On im mówi: A wy za kogo mnie uważacie?

Pan Jezus pyta wprost, co myślą o Nim Jego uczniowie. Jako zbawiciel zdaje On sobie sprawę jak ważne to jest wśród Jego najbliższych współpracowników.

Mateusza 16:16
...(16) A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego.

Piotr podaje trafną odpowiedź dotyczącą Osoby Pana Jezusa. Хριστός (z greckiego Christos), w języku hebrajskim HaMasziach (t), a z aramejskiego Мεσσίας dosłownie oznacza „pomazany”, „namaszczony”, „Mesjasz”. Chrystus (Mesjasz) to ten, który przychodzi w imieniu Pańskim, by wyzwolić (uwolnić) lud od ciemiężcy.

Mateusza 16:17
...(17) A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz, Ojciec mój, który jest w niebie.

Pan Jezus nazywa Piotra błogosławionym (szczęśliwym), ponieważ to sam Ojciec udzielił mu właściwego zrozumienia (poprzez objawienie). Objawienie jest odsłonięciem czegoś ukrytego (Efezjan 3:9 / Kolosan 1:26), czego człowiek nie jest w stanie odkryć czy zrozumieć w naturalny sposób. Dlatego Piotr nie wiedział tego kim jest Jezus na podstawie własnych przymyśleń, dociekań czy zasłyszanych opinii (to właśnie znaczy: nie krew i ciało objawiły ci to).

Mateusza 16:18
...(18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go.

Zajmę się teraz (bardziej szczegółowo) tym fragmentem (Mateusza 16:18), który (jak uważam) jest głównym wątkiem twojego pytania. Później wrócimy do dalszych fragmentów Ewangelii Mateusza 16:19 i 20.

Pan Jezus po otrzymaniu trafnej odpowiedzi nazywa Piotra po imieniu i mówi, że na tej „opoce” zbuduje Swój Kościół. Z tego zestawienia jasno widać, co również dostrzegają bibliści katoliccy (oczywiście, gdy sprawa nie dotyka doktryny o prymacie piotrowym), różnicę pomiędzy terminami „petra” i „petros”, dwa różne słowa, choć niekiedy Pismo Święte używa ich zamiennie (również Pan Jezus był nazywany „kamieniem”, choć Piotr nigdy nie był nazwany „opoką” Kościoła – zobacz 1 Piotra 2:4-8 / Rzymian 9:33 / Dzieje Apostolskie 10:4-11). Greckie słowo „petra” oznacza skałę (litą skałę, opokę), która w budownictwie starożytnym była fundamentem – podstawą pod budowlę. Natomiast „petros” (jak w przypadku Piotra) był częścią skały, odłamkiem, większym kamieniem, co pokrywa się z pozycją (rolą) jaką pełnił Apostoł Piotr w pierwszym Kościele. Jest to również zgodne z jego osobistymi wypowiedziami (1 Piotra 2:4-8 / Dzieje Apostolskie 4:10-11). Grecy „petrosem” nazywali odcięte ze skały kamienne słupy, które ustawiano na granicy państwa i na których były wyryte odległości do ważniejszych miejscowości (dzisiejsze drogowskazy). Słowa te są również użyte w odmiennej formie jeśli chodzi o rodzaj gramatyczny. Podczas gdy „petros” jest rodzaju męskiego (tak jak polski kamień), „petra” natomiast jest rodzaju żeńskiego (tak jak polska skała). Oto co o odrębności użytych w tekście terminów napisał wybitny znawca dogmatyki katolickiej – Jan Grodzicki: „Odrębność pojęć występowała również w języku aramejskim, którym posługiwał się Chrystus Pan. Aramejskim odpowiednikiem słowa „opoka” („petra”) są wyrazy: „Szinna”, „szua”, „zur”, natomiast odpowiednikami słowa „kamień” („petros”) jest aramejski wyraz „kefa”. Chrystus Pan nie nazwał Szymona określeniem „zur”, lub „szua”, albo „szinna”, oznaczającymi faktycznie „opokę”, lecz użył słowa „kefa” („kamień”), jak wynika z treści Ewangelii” (Kościół dogmatów i tradycji).

Zgodnie z tłumaczeniem kościoła rzymskokatolickiego, tekst ten nie powinien więc brzmieć: „Ty jesteś Piotr (petros – kamień), a na tej opoce (petra – opoka) zbuduję Kościół mój” lecz „Ty jesteś Petros, i na tym Petros zbuduję Kościół mój”, albo też w obu wypadkach powinno się użyć słowa „Petra”. Zarówno sam język oryginalnego tekstu Mateusza 16:18 (jak i świadectwa innych Pism) klarownie wskazuje, że „opoką”, na której zbudowany został Kościół jest Pan Jezus Chrystus: „...który oddał życie swoje na okup za wielu...” (Mateusza 20:28), i który „...umiłował Kościół i wydał zań samego siebie...” (Efezjan 5:25). Ponadto, wszystkie Pisma Nowego Testamentu (z Listami Piotra włącznie), ani razu nie wspominają o tym, by Apostoł Piotr był traktowany jako „opoka” (podstawa, fundament budowy Kościoła) – tym bardziej, że sam Apostoł Piotr rozumiał (i również głosił) Chrystusa jako podstwę (fundament Kościoła), wierzących zaś określał „kamieniami żywymi” (materiałem, budulcem Kościoła).

1 Piotra 2:4-8
...(4) Przystąpcie do niego (Jezusa), do kamienia żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny. (5) I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa. (6) Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się. (7) Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym, (8) ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.

Dzieje Apostolskie 4:10-11
...(10) to niech wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu wiadome będzie, że stało się to w imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych; dzięki niemu ten oto stoi zdrów przed wami. (11) On to jest owym kamieniem odrzuconym przez was, budujących, On stał się kamieniem węgielnym.

Komu więc należy bardziej wierzyć (odnośnie fundamentu, „opoki” Kościoła); Piotrowi czy biskupom rzymskim? Słowo Boże nie pozostawia nas w niewiedzy, co do tego na Kim ma być budowany Kościół Jezusa Chrystusa. Mówił o tym zarówno Pan Jezus, Apostołowie jak również znajdujemy wiele zgodnych z tym fragmentów Pisma Świętego. Pan Jezus nigdy (i nigdzie) nie powiedział, że na Piotrze będzie budowany Kościół (co próbuje wymusić kościół rzymskokatolicki), na co znajdujemy dużo więcej konkretnych argumentów. Oto one:

1. Jak wcześniej pisałem; Pan Jezus nazwał Piotra po imieniu „Petros”, a nie „Petra”. Piotr (tak jak inni apostołowie i prorocy), był częścią składową Kościoła (kamieniem, częścią budowli), budowanym na „opoce” (podstawie, fundamencie), którą jest Pan Jezus Chrystus (1 Piotra 2:4-8). Każdy naśladowca Jezusa Chrystusa (także Piotr) jest częścią budowli, bez względu czy imię Piotr oznacza w języku greckim „skałę” czy „kamień” (tak wynika z Pisma Świętego).

2. Aramejska Peszitta stwierdza podobnie: odróżniając „hu Kifa” to znaczy Kefas (czyli skała, kamień, odłamek skalny) od „hade Kifa” to znaczy „opoka” (masyw skalny, fundament, na którym stawiano budowlę). Rozróżnienie to występuje również w tekstach hebrajskich: Atta’ Kefa weal haCcur hazzeh ebene’ et qehillati – co znaczy: tyś Kefa to znaczy skała, lecz na tej Ccur to znaczy „opoce” (masywie skalnym) zbuduję swój Zbór (hebrajskie Qahal).

3. Nie ma żadnych innych fragmentów Pisma Świętego potwierdzających, że Piotr jest „opoką”, na której będzie budowany Kościół Jezusa Chrystusa.

4. Budowanie na Jezusie jako „opoce” (nie na Piotrze), to rzeczywiste wyznanie Piotra: ...(6) Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się. (7) Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym, (8) ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni (1 Piotra 2:6-8).

Dzieje Apostolskie 4:10-11
...(10) to niech wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu wiadome będzie, że stało się to w imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych; dzięki niemu ten oto stoi zdrów przed wami. (11) On to jest owym kamieniem odrzuconym przez was, budujących, On stał się kamieniem węgielnym.

5. Te Piotrowe wyznania, jak i wypowiedzi Pana Jezusa są całkowicie zgodna z Pismem Świętym, gdzie termin „skała” (również „opoka”, podstawa, fundament, kamień węgielny itp.) jest używane w odniesieniu do Boga, ale nigdy do człowieka. Przykłady:

• Księga Powtórzonego Prawa 32:4: „(...) On jest skałą! (...)”.

• Izajasza 44:8: „(...) Nie lękajcie się ani nie przerażajcie! Czyż nie przepowiedziałem z dawna i nie oznajmiłem? Wy jesteście moimi świadkami: czy jest jaki Bóg oprócz Mnie? albo inna Skała? – Ja nie znam takiego! (...)”.

• List do Rzymian 9:33: „(...) jak jest napisane: Oto kładę na Syjonie kamień obrazy i skałę zgorszenia, a kto wierzy w niego, nie będzie zawstydzony (...)”

6. Zbyt wiele tekstów Pisma Świętego należałoby usunąć, aby uznać Piotra za „opokę” Kościoła (podstawę pod budowę), na której będzie budowany Kościół Jezusa Chrystusa (nawet jeśli jego imię oznacza po grecku „skałę”). Dla nas (ludzi kierujących się prawdą – co to znaczy dowiesz się, klikając tutaj) większy autorytet powinno mieć tutaj znaczenie tekstów Pisma Świętego (również wiara pierwszego Kościoła) niż symbolika (czy tłumaczenia słów na inny język) nie znajdująca w Nim odzwierciedlenia.

7. Jednym z największych oszustw, w które uwierzyli ludzie jest twierdzenie, że Jezus wyznaczył Apostoła Piotra na swego zastępcę na ziemi, a on z kolei mianował jako swego następcę biskupa Rzymu, który jako papież jest zwierzchnikiem wszystkich chrześcijan i całego Kościoła (pomyśl nad tym). Stąd zafałszowana historia przedstawia Apostoła Piotra jako pierwszego papieża. Aby zdemaskować to oszustwo, trzeba przede wszystkim sięgnąć do tekstów aramejskich, hebrajskich i greckich, a nie do ich tłumaczeń na języki współczesne. Bowiem w wielu tłumaczeniach celowo zniekształcono wypowiedzi Jezusa, przypisując mu coś czego nigdy nie powiedział, a to w celu podtrzymania dogmatu wymyślonego przez biskupów kościoła rzymskokatolickiego, dającego im podstawę do władzy nad ludźmi. Tekst Pisma Świętego z Ewangelii Mateusza 16:18 w wydaniu rzymskokatolickim brzmi: ...(18) Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą.

Nie jest to rzeczywisty tekst Pisma Świętego lecz dodatek wykorzystywany do fałszowania nauki na temat biblijnej struktury władzy w Kościele Jezusa Chrystusa. Pismo Święte nigdzie nie uczy o urzędzie papieskim, ani o tym, że Apostoł Piotr jest „opoką” fundamentem pod budowę Kościoła. Apostołowie w mocy Bożej założyli Kościół, a prawdziwym budowniczym i „opoką” Kościoła jest Bóg. Człowiek sieje, ale to Pan jest odpowiedzialny za wzrost i życie: …(7) A zatem ani ten, co sadzi, jest czymś, ani ten, co podlewa, lecz Bóg, który daje wzrost. (8) Bo ten, co sadzi, i ten, co podlewa, jedno mają zadanie i każdy własną zapłatę odbierze według swojej pracy. (9) Albowiem współpracownikami Bożymi jesteśmy; wy rolą Bożą, budowlą Bożą jesteście. (10) Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budowniczy założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niechaj baczy, jak na nim buduje (1 Koryntian 3:7-10).

Teologia kościoła rzymskokatolickiego (na temat jego własnego autorytetu) w dużej mierze opiera się na interpretacji jednego wersetu (Mateusza 16:18), a dokładnie na słowach, których w owym wersecie nie ma! Pastor Piotr Bartosik pisze: „Zgodnie z rzymskokatolickim zrozumieniem Chrystus nazwał Piotra „Skałą” (co jest prawdą) oraz przekazał mu autorytet nad Kościołem (co jest prawdą), włącznie z nakazem wyznaczania następców będących namiestnikami Chrystusa na ziemi (co nie jest prawdą). Z pewnością obce było jemu i pierwszym wspólnotom chrześcijańskim przekonanie o istnieniu w Kościele urzędu papieskiego (Pismo nigdzie go nie wymienia wśród wielu innych funkcji kościelnych) i dogmat o jego „nieomylności”. Zarówno Biblia jak i historia są tego dowodem. Rzymskokatolicka interpretacja dodaje do wypowiedzi Jezusa o wiele więcej Skał niż sam Piotr, co po pierwsze: pomniejsza jego szczególną i niepowtarzalną pozycję jako apostoła, który brał udział w zakładaniu fundamentu Kościoła (Efezjan 2:20), po drugie zaś: nie ma nic wspólnego z uczciwą egzegezą tekstu biblijnego. Ów fragment najzwyczajniej milczy na temat wyznaczania przez Piotra lub Kościół kolejnych Skał, sprawujących funkcję „Głowy” Kościoła Jezusa Chrystusa i stojących na jego czele.

Rzymskokatolicka nauka na temat urzędu papieskiego, będącego rzekomo fundamentem jedności i zachowania sukcesji apostolskiej zbudowana jest więc na wersecie, który nic na ten temat nie mówi! Jego wyjaśnienie jest zgrabną „podpórką” do istniejącej teologii i praktyki. Tego jednak nawet Kościołowi, robić nie wolno. Pan Jezus nie mówi o żadnych innych „Skałach” poza Piotrem. Głową kościoła jest Chrystus nie papież. Pierwszy kościół miał strukturę, gdzie zarówno biskupi jak i diakoni byli pełni Ducha. Rola apostołów była jednoznaczna – mieli założyć kościół. Zatem o tym, czy papiestwo jest właściwe powinno rozstrzygać Pismo Święte, nie zaś fakt, że ono... istnieje (i to od stuleci). Stary błąd nie staje się prawdą po upływie setek lat. Oczywiste jest, że apostołom urząd papieski nie był znany. Kiedy Biblia mówi o strukturach i urzędach kościelnych, to nie przemilcza tego jak Kościół powinien być zarządzany po śmierci Apostołów: wymienia więc starszych (prezbiterów, pastorów), biskupów oraz diakonów jako urząd pomocniczy względem powyższych. Nic o papiestwie. Mówimy o tym czy w ogóle taki urząd został ustanowiony przez Jezusa. I odpowiedź brzmi: nie. Pismo Święte milczy na ten temat (wczesna historia Kościoła również). Dlatego błędne jest wskazywanie na Ducha Świętego przy wyborze nowego papieża przez kardynałów. Duch Święty nie działa w sposób niezgodny z Pismem Świętym i nie powołuje ludzi do pełnienia kościelnych urzędów, których nie ustanowił Boży Syn. Jeśli „papieżem” nazywano by tylko zwyczajowo biskupa Rzymu, to nie miałbym z tym problemu. Tak jednak nie jest. To urząd, który łączy się z władzą w całym Kościele (stąd „Rzymski”) i zwierzchnictwem nad innymi biskupami. Czegoś takiego w Piśmie Świętym nie widzimy. Katolicyzm z papiestwa uczynił NAJWAŻNIEJSZE kryterium bycia Kościołem Jezusa. Jesteś podporządkowany biskupowi Rzymu, to jesteś w prawdziwym Kościele. Jeśli nie jesteś – to jesteś schizmatykiem. To nauczanie wyssane z palca. Dostrzegasz coś takiego w Piśmie Świętym? Czy nauczanie Biblii ma według ciebie w tej kwestii jakieś znaczenie? http://www.pbartosik.pl/2013/03/czy-aposto-piotr-by-pierwszym-papiezem.html

8. Do połowy III wieku na ów sławny tekst z Ewangelii Mateusza (16:18) nie powoływali się nawet sami biskupi rzymscy. Dlaczego? Ponieważ wówczas nikt jeszcze nie wpadł na pomysł, aby któregokolwiek biskupa nazwać „opoką” i stawiać nad innymi. Później, niektórzy ojcowie Kościoła sprzeciwiali się tendencyjnej interpretacji powyższego tekstu. Oto niektóre wypowiedzi:

Augustyn z Hippony (354-430) napisał:
„A jać też powiadam, żeś ty jest Piotr; a na tej opoce zbuduję kościół mój – to znaczy na wierze tego wyznania” (Jan Chryzostom. Komentarz do Mateusza 16.18. par. 3. Kazanie 54).

Później Augustyn napisał:
„Non enim a Petro petra, sed Petrus a petra co znaczy: nie petra (opoka) od Piotra, lecz Piotr od petry (opoki)”. Po czym dodaje: „tak jak Chrystus nie jest nazwany od chrześcijan lecz chrześcijanie od Chrystusa”.

„Gdy byłem księdzem, napisałem książkę przeciw listowi Donatusa. W tej książce na pewnym miejscu powiedziałem, że Kościół zbudowany jest na Piotrze jako na opoce; takie tłumaczenie również wyśpiewuje wielu w pieśni błogosławionego Ambrożego, w odniesieniu do koguta: «Patrz, jak opoka topnieje, gdy po raz pierwszy kur zapieje». Później bardzo często rozmyślałem nad słowami Chrystusa: «Ty jesteś Piotrem, a na tej opoce zbuduję Kościół mój» i doszedłem do wniosku, że należy rozumieć, iż Kościół zbudowany ma być na tym, którego Piotr wyznał, mówiąc «Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego» (…) Piotrowi nie powiedziano «jesteś opoką»”, lecz «tyś jest Piotr». Chrystus był bowiem opoką, którą Szymon wyznał, tak jak cały kościół go wyznaje”.

Wielcy ojcowie kościoła nie widzieli związku między Piotrem (ponoć „opoką” Kościoła), a papieżem. Żaden z nich nie łączył słów „Ty jesteś Piotr” do kogokolwiek innego oprócz Piotra. Jeden za drugim to analizowali: Cyprian, Orygenes, Cyryl, Hilary, Hieronim, Ambroży, Augustyn. Żaden z nich nie nazywał biskupa Rzymu „opoką”, ani nie odnosił do nich obietnicy kluczy. To jest zdumiewające dla katolików… Na tym niespodzianki się nie kończy. Dla ojców kościoła to wiara Piotra lub Pan (w którego wierzył Piotr), są uważane za skałę, opokę Kościoła (nie Piotr). Vicars of Christ, DeRosa, 24. Pismo Święte potwierdza taki sposób rozumowania:

1 Koryntian 1:12-13
...(12) A mówię to dlatego, że każdy z was powiada: Ja jestem Pawłowy, a ja Apollosowy, a ja Kefasowy, a ja Chrystusowy. (13) Czy rozdzielony jest Chrystus? Czy Paweł za was został ukrzyżowany albo w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?

1 Koryntian 3:19-23
...(19) Albowiem mądrość tego świata jest u Boga głupstwem. Napisano bowiem: On chwyta mądrych w ich własnej chytrości; (20) i znowu: Pan zna myśli mędrców, że są marne. (21) A zatem niechaj nikt z ludzi się nie chlubi; wszystko bowiem jest wasze, (22) czy Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy świat, czy życie, czy śmierć, czy teraźniejszość, czy przyszłość, wszystko jest wasze, (23) wyście zaś Chrystusowi, a Chrystus Boży.

Krótko mówiąc; dane wczesno historyczne i również biblijne jednoznacznie obalają roszczenia biskupów rzymskich do zwierzchnictwa nad Kościołem Jezusa Chrystusa. „Dopiero dekret z V wieku [przypisywany papieżowi Gelazemu I (492-496)] zawiera pierwsze znane nam świadectwo jednoznacznego uznania wersetów z Ewangelii Mateusza 16:18 i następnych za te, które ustanowiły prymat papieży” (K. Deschner).

9. Aby upewnić się właściwego rozumowania, proponuję sprawdzić wszystkie inne fragmenty Pisma Świętego, które mówią: na czym ma być budowany Kościół Jezusa Chrystusa (nie kościół rzymskokatolicki): Sam Pan Jezus powiedział: „...Każdy, kto słucha tych słów moich i wykonuje je, będzie przyrównany do męża mądrego, który zbudował dom swój na opoce” (Mateusza 7:24).

Mateusza 21:42
...(42) Czy nie czytaliście nigdy w Pismach: Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym; Pan to sprawił i to jest cudowne w oczach naszych? Dlatego powiadam wam, że Królestwo Boże zostanie wam zabrane, a dane narodowi, który będzie wydawał jego owoce .

Kolosan 1:17-18
...(17) On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane, (18) ) On także jest Głową Ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy,...

Kolosan 2:8-9
...(8) Baczcie, aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem, opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata, a nie na Chrystusie; (9) gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości (10) i macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności,...

1 Koryntian 3:10-11
...(10) Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budowniczy założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niechaj baczy, jak na nim buduje. (11) Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus.

Efezjan 1:22-23
...(22) i wszystko poddał pod nogi jego, a jego samego ustanowił ponad wszystkim Głową Kościoła, (23) który jest ciałem jego, pełnią tego, który sam wszystko we wszystkim wypełnia.

Efezjan 2:18-22
...(18) Albowiem przez niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu. (19) Tak więc już nie jesteście obcymi i przychodniami, lecz współobywatelami świętych i domownikami Boga, (20) zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus, (21) na którym cała budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w Panu, (22) na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu.

Efezjan 4:9-16
...(9) A to, że wstąpił, cóż innego oznacza, aniżeli to, że wpierw zstąpił do podziemi? (10) Ten, który zstąpił, to ten sam, co i wstąpił wysoko ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko. (11) I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami, (12) aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego, (13) aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej, (14) abyśmy już nie byli dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu, (15) lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa, (16) z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje siebie samo w miłości.

Efezjan 5:23-24
...(23) bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus - Głową Kościoła: On - Zbawca Ciała. (24) Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom - we wszystkim.

Rzymian 9:33
...(33) jak napisano: Oto kładę na Syjonie Kamień obrazy i skałę zgorszenia, a kto w niego uwierzy, nie będzie zawstydzony.

1 Koryntian 10:4
...(4) i wszyscy ten sam napój duchowy pili; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła, a skałą tą był Chrystus.

Gdyby po przeczytaniu tych tekstów zapytał cię ktoś: Kto jest tą „opoką”, kamieniem węgielnym, „głową”, podstawą budowy Kościoła? Pewnie odpowiesz: Jezus – żadnej sugestii o Piotrze czy kimkolwiek innym. Jak wcześniej pisałem: Również sam Apostoł Piotr miał inne zdanie, co do „opoki”, na której będzie budowany Kościół Jezusa Chrystusa (1 Piotra 2:4-8 / Dzieje Apostolskie 4:10-11). Kto jak kto, ale chyba sam Apostoł Piotr dobrze rozumiał, co Pan Jezus miał na myśli mówiąc: ...(18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go (Mateusza 16:18).

Przedstawiłem kilka konkretnych argumentów przeciwnych rozumowaniu, że na Apostole Piotrze (a następnie papiestwie) ma być budowany Kościół Jezusa Chrystusa. Została nam jeszcze do rozważenia druga część wersetu z Ewangelii Mateusza 16:18: ...a bramy piekielne nie przemogą go...

Fragment ten oznacza, że Kościół Jezusa Chrystusa nie przeminie, podobnie jak miało to miejsce z różnymi: cywilizacjami, narodami, kulturami. Ten Kościół wkroczył w centrum ciemności i nienawiści, jednak jego budowniczy (Jezus Chrystus) powiedział: ...Bramy piekielne nie przemogą go... Kościół Jezusa na ziemi nie jest instytucją, ale żywym organizmem (czytaj o tym w 1 Liście do Koryntian 12:27 i Rzymian 12:4-5). W Kościele Jezusa Chrystusa; ręka odcięta od ciała jest martwą ręką i nic sama w sobie nie znaczy. Gdy jest połączona z ciałem otrzymuje stosowne do siebie polecenia (od głowy, Jezusa Chrystusa) i jest żywą i skuteczną w działaniu (przez moc Ducha Świętego). Taki Kościół nigdy nie przeminie – to zapewnienie samego Boga. Mimo tego, że na świecie jest miliony rozsianych mogił męczenników Chrystusowych (zobacz od prześladowań za Nerona, Waldensi, czasy Reformacji i po niej), Kościół nadal trwa, czego faktem jest nasze istnienie. Tak też będzie, aż do ponownego przyjścia na ziemię Pana Jezusa Chrystusa.

Teraz (zgodnie z twoją prośbą) wracam do tłumaczenia pozostałych fragmentów Ewangelii Mateusza 16 (zostały nam jeszcze wersety 19 i 20):

Mateusza 16:19
...(19) I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.

Klucze (w znaczeniu symbolicznym) służyły (i wciąż służą) do związywania lub rozwiązywania ludzi z niebem (Mateusza 18:18-20) – nie były to jednak klucze śmierci i piekła, które posiada nasz Pan Jezus Chrystus: ...(17) Toteż gdy go ujrzałem (Jezusa), padłem do nóg jego jakby umarły. On zaś położył na mnie swoją prawicę i rzekł: Nie lękaj się, Jam jest pierwszy i ostatni, (18) i żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła (Objawienie Jana 1:17-18).

Klucze Królestwa Niebios (do zwiazywania lub rozwiązywania ludzi z niebem) miały związek z możliwością otwierania ludziom (tutaj na ziemi) wejścia do Królestwa Niebios. Słowa Pana Jezusa zapisane w Ewangelii Łukasza 11:52 wskazują czym są te klucze. Do żydowskich przywódców religijnych, którzy odmówili skorzystania ze sposobności wejścia do Królestwa Niebios, Pan Jezus powiedział: „Wzięliście klucze poznania; samiście nie weszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli”. Dlatego właśnie Apostoł Piotr, któremu zostały powierzone klucze (jak również innym wierzącym), pomógł w dniu Pięćdziesiątnicy zgromadzonym Żydom i prozelitom żydowskim, udzielając im pouczeń dotyczących uzyskania wstępu do nieba [zwróć uwagę w jaki sposób Apostoł Piotr użył tych kluczy (w celu związania ludzi z niebiem) w czasie swojego kazania, które poruszyło, przekonało, a następnie połączyło z niebem trzy tysiące dusz]: ...(37) A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? (38) A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. (39) Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła. (40) Wielu też innymi słowy składał świadectwo i napominał ich, mówiąc: Ratujcie się spośród tego pokolenia przewrotnego. (41) Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zostało owego dnia około trzech tysięcy dusz (Dzieje Apostolskie 2:37-41).

Później (Apostoł Piotr) przekazał tę żywotną wiedzę pierwszym nawróconym poganom: Korneliuszowi i jego domownikom oraz jego najbliższym przyjaciołom (czytaj Dzieje Apostolskie 2:14-41 / Dzieje Apostolskie 10:19-48).

W Piśmie Świętym mamy również wgląd w jaki sposób używali tych kluczy inni wierzący (nie tylko Apostoł Piotr). W Dziejach Apostolskich znajdujemy opis w jaki sposób Filip używał tych kluczy (Dzieje Apostolskie 8:4-13), a także Jan i inni chrześcijanie (Dzieje Apostolskie 8:14-25). Mamy również inne tego przykłady (w celu rozwiązania człowieka z niebem): ...(15) A jeśliby zgrzeszył brat twój, idź, upomnij go sam na sam; jeśliby cię usłuchał, pozyskałeś brata swego. (16) Jeśliby zaś nie usłuchał, weź z sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby na oświadczeniu dwu lub trzech świadków była oparta każda sprawa. (17) A jeśliby ich nie usłuchał, powiedz zborowi; a jeśliby zboru nie usłuchał, niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik. (18) Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane i w niebie; i cokolwiek byście rozwiązali na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie (Mateusza 18:15-18).

Te fakty (i wiele, wiele innych) pokazują nam, na czym polega związywanie lub rozwiązywanie ludzi z niebem, do czego służą klucze Królestwa Niebios (w znaczeniu symbolicznym – wyczerpujący artykuł na ten temat możesz przeczytać, klikając tutaj).

Został nam jeszcze do rozważenia jeden fragment z Ewangelii Mateusza 16:

Mateusza 16:20
...(20) Wtedy przykazał uczniom swoim, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

Wielu zastanawia się, dlaczego Pan Jezus chciał ukryć przed ludźmi, że On jest Mesjaszem. Myślę, że sprawa jest tutaj prosta: Musiało się wszystko wypełnić (według Pism), a dopiero później [w mocy Ducha Świętego (Łukasza 24:49 / Dzieje Apostolskie 1:4-5)] miała być głoszona Ewangelia – więcej o Ewangelli dowiesz się, klikając tutaj. Na tym chciałbym zakończyć tłumaczenie kontekstu Ewangelii Mateusza 16:13-20, o który prosiłeś.

Końcowe wnioski dotyczące całego kontekstu Ewangelii Mateusza 16:13-20:

• Z całego kontekstu Ewangelii Mateusza 16:13-20 wynika, że na wyznaniu Apostoła Piotra (że Jezus jest Mesjaszem), będzie budowany Kościół Jezusa Chrystusa (czytaj kontekst wersetów 13,14,15,16 i 18b, a przekonasz się, że od samego początku chodziło w nim o tożsamość Jezusa, nie Piotra).

• We fragmencie z Ewangelii Mateusza 16:18b Pan Jezus mówi, że Kościół jest Jego więc jasno wynika, że na Nim (a na wyznaniu Piotra) będzie on budowany.

• Kościół Jezusa Chrystusa nie ma być budowany na Piotrze (ale na Jezusie), ponieważ żadne inne fragmenty Pisma Świętego nie sugerują takiego rozwiązania.

• Pismo Święte pomija funkcję Papieża, ustanawiając Jezusa „Głową” Kościoła. Naucza również, że w miejsce Jezusa został nam dany Duch Święty (nie Papież jako zwierzchnik, zarządca Kościoła).

• Prymat Piotrowy to wielka polityka nie mająca nic wspólnego z Bogiem.

• Bez prymatu Piotrowego (kamienia węgielnego katolicyzmu) kościół ten nie mógłby funkcjonować (dlatego tak wytrwale utwierdza swoje stanowisko).

• Rzekomo nieprzerwany łańcuch Papieży (od Piotra) jest fikcją. Sztucznie została stworzona instytucja papieska, która była odpowiedzią na cielesne potrzeby posiadania hierarchicznej struktury.

• W przypadku powołania Piotra stał za tym Bóg. W przypadku wyboru Papieży stoją za tym ludzkie manipulacje.

• Człowiek bierze wersety Pisma Świętego i przemienia je w kłamstwo. Dlatego jeden Kościół rozwija się pod kontrolą Ducha Świętego, drugi pod kontrolą Papieża.

Na zakończenie pragnę zwrócić twoją uwagę, że nasze wywody są oparte na Piśmie Świętym. Nie chodzi tu więc o jakąś opcję religijną, ale Słowo Boże, nie ludzkiego pochodzenia, choć przez ludzi pisanego. Jeśli masz więcej pytań, napisz: luke@zaJezusem.com



       
    wyślij komuś link
    Ogłoszenia

    Szkoła Chrystusa w Bielsku Białej. Powięcej informacji, kliknij tutaj

    Twoje radio - Wiara i Wolność (Chicago wpna 1490 AM, Niedziela 5:00 PM). Po więcej informacji: www.wiaraiwolnosc.pl

    Oferta grupy SNAP. Po więcej informacji, kliknij tutaj

    Jeśli chciałbyś otrzymać darmowy film Jezus (DVD), kliknij tutaj
    Jeśli chciałbyś dowiedzieć się z jakiego powodu,
    kliknij tutaj


    Jeśli chciałbyś zadać pytanie lub wyrazić opinię, kliknij tutaj

    Jeśli masz sugestie
    jak możemy efektywniej służyć Jezusowi,
    kliknij tutaj

    Jeśli na stronie www.zaJezusem.com znalazłeś materiał nie posiadający praw autorskich proszę o kontakt.

     
       
     2813480