Podstawowe informacje na temat Ducha Świętego

Duch Święty jest jedną z trzech Osób Istoty Boga w Trójcy (więcej na ten temat dowiesz się, klikając tutaj). Jest Osobą posiadającą Boską naturę [podobnie jak Ojciec i Syn (Mateusza 28:19-20], nosi Boskie imiona [Duch Boży (1 Mojżeszowa 1:1-2 / Rzymian 8:8-9)], ma cechy Boga [wszechwiedzę, wszechobecność, wszechmoc (Jana 14:23-26)] i jest traktowany jak Bóg (Jana 4:24 / Dzieje Apostolskie 5:3-4). Duch Święty jest Osobą, bo działa jak osoba – uczy, przekonuje, powołuje, wspiera i mówi (Marka 13:11 / Łukasza 12:12 / Jana 14:26). Ponadto ma cechy charakterystyczne dla osoby [wolę, rozum, emocje (Efezjan 4:30)]. Pan Jezus również przedstawiał Go jako osobę (Jana 16:7-15).

W Starym Testamencie Duch Święty jest uwidoczniony jako Stwórca (1 Mojżeszowa 1:1-4) i Ten, który namaszczał proroków, przemawiając przez ich usta (Łukasza 1:67 / Marka 12:36). Pod Jego natchnieniem zostały spisane księgi Starego i Nowego Testamentu (2 Piotra 1:20-21). Duch Święty pouczał, objawiał (i wciąż objawia) wolę Boga i przyszłe wydarzenia (Łukasza 2:26 / Marka 12:36). Uczestniczył w poczęciu Pana Jezusa (Mateusza 1:18-20), chronił Go (Łukasza 1:80), a następnie namaścił do publicznej służby (Mateusza 3:16-17). Posilał Go na pustyni podczas kuszenia (Łukasza 4:1), w trakcie codziennych prób i doświadczeń (Mateusza 4:1). Towarzyszył Mu swą mocą podczas uzdrowień, wskrzeszeń z martwych i innych nadprzyrodzonych znaków i cudów (Łukasza 4:18). Posilał Pana Jezusa w Ogrójcu i w Jego drodze na Golgotę. Również w Duchu Świętym Jezus został przywrócony życiu (Rzymian 8:11).

Nowa era działania Ducha została zapoczątkowana Jego wylaniem w Dniu Pięćdziesiątnicy (Dzieje Apostolskie 2:1-13). Od tego momentu każdy, kto w pokucie (pod przekonaniem Ducha Świętego) prawdziwie upamięta się i nawróci, otrzymuje Go podczas swych duchowych narodzin [(Jana 3:1-8) obietnica Ojca (Łukasza 11:9-13)]. Moment ten jest początkiem nowego życia w jedności z Bogiem, w którym Chrystus (poprzez społeczność Ducha) staje się naszą uświęcającą mocą (1 Koryntian 2:4-5), utrzymując nas w świętości, posłuszeństwie i czynnej służbie dla Bożej chwały.

Osobista społeczność z Bogiem poprzez Ducha Świętego (który kieruje nasze myśli w sferę duchowej więzi z Bogiem) jest podstawą życia prawdziwego chrześcijanina (2 Koryntian 6:11-18 / 1 Jana 1:1-10). Powinniśmy pamiętać, że tylko dzięki Niemu jesteśmy w stanie zaistnieć jako dzieci Boże, praktykować życie chrześcijańskie, zrozumieć charakter Boga i Jego wolę (Jana 16:13-15 / 1 Koryntian 2:11-14). Posiadanie w sobie Ducha Świętego jest również warunkiem zbawienia:

Rzymian 8:9-11
„[…] ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest Jego. (10) Jeśli jednak Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest martwe z powodu grzechu, jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie. (11) A jeśli Duch Tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, tedy Ten, który Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który mieszka w was”.

Luke
luke@zaJezusem.com