To Żydowskie święto rozpoczynające się pięć dni po święcie Jom Kippur, a dwa tygodnie po rozpoczęciu roku. Święto należy do świąt radosnych i upamiętnia mieszkanie w szałasach i namiotach, (sukka, szałas, namiot, kuczka w hebrajskim-Suka) podczas wyjścia z Egiptu i wędrówki do Kanaanu.
W starożytności święto było związane ze żniwami. Przez siedem dni święta ortodoksyjni żydzi mieszkają poza domem w budach pod gołym niebem. Podczas święta recytuje się psalmy i wykonuje obrzęd kołysania bukietami splecionymi z gałązek palmy, (lulaw) trzech gałązek mirtu (hadasa), dwóch gałązek wierzby, (arawa) trzymanymi w prawej ręce i owocami etrogu w lewej.
Kołysanie wykonuje się na cztery strony świata oraz w górę i w dół na znak czci dla Stwórcy tych darów. Następnie ludzie udają się na codzienną procesję, którym towarzyszą modły o dobre plony.
Sukkot trwa siedem dni, a święto zamyka dzień ósmy tzw. Simchat Tora (Radość Tory), w którym obnoszone są w radosnej procesji zwoje Tory siedmiokrotnie wokół świątyni. Ten dzień jest tak radosnym dniem, że jako jedyny czas w roku nawet dzieci otrzymują możliwość dotknięcia świętych zwojów pisanych świętymi literami, (które dozwolone są jedynie kapłanom).
Zachęcam do pogłębiania wiadomości na ten temat i korzystania z innych źródeł: