Czy chrześcijanie powinni oddzielić się od niewierzących i rodziny?

2 Koryntian 6:14-18, Mateusza 19:29 i wiele podobnych, które Panu łatwiej będzie wskazać, czy oznaczają iż powinniśmy się oddzielić od niewierzących, nawet od rodziny. W przypadku mojej rodziny tak się stało. Czy jako wierzący nie powinno nam zależeć na zbawieniu innych w szczególności rodziny. Czy ci, którzy nie otrzymali łaski nie zasługują na miłość i dobre uczynki dla chwały Pana. To, że mój syn grzeszy mam go unikać i nie darzyć go miłością, by zapragnął się nawrócić. Nie wiem czy dokładnie to jest przyczyną, ale zauważyłem taki tręd w kościele zielonoświątkowym. Izolację, domowe spotkania, w kościele brak rodzin, proboszcz mówi, że powinienem dbać o swoje zbawienia, nie zaprzątać głowy innymi. Nie rozumiałem skąd to krytykowanie i poniżanie katolików, pogardą dla związków z osobą niewierzącą. Tak było przed tym jak się nawróciłem i jest teraz. Ja staram się nie oceniać i wiem, że nie ma ideału, ale zastanawia mnie, z których części Pisma wynika ta (dla mnie) błędna interpretacja przecząca życiu Jezusa?

Czy powinniśmy się (jako chrześcijanie) oddzielić (zupełnie odseparować, odciąć) od ludzi niewierzących (później zajmiemy się rodziną)?

Dla niezorientowanych w temacie wyjaśniam:
Chodzi tutaj o ludzi, którzy nawrócili się (co to znaczy dowiesz się, klikając tutaj), postanowili „chodzić śladami Jezusa”, naśladować Go (więcej na ten temat, kliknij tutaj), a więc stali się chrześcijanami (co to znaczy dowiesz się, klikając tutaj). Właśnie ich dotyczy wskazany przez ciebie fragment [mówi czego nie mogą robić (werset 14-16), a co powinni (werset 17)].

2 Koryntian 6:14-18
…(14) Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością? (15) Albo jaka zgoda między Chrystusem a Belialem, albo co za dział ma wierzący z niewierzącym? (16) Jakiż układ między świątynią Bożą a bałwanami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. (17) Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego się nie dotykajcie; A ja przyjmę was (18) i będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący;…

Aby to lepiej zrozumieć krótko wyjaśnię termin – określenie „jarzmo” (jak funkcjonuje i czemu służy), ponieważ w tym przypadku wyraża ono położenie (stan) zniewolonego grzechem człowieka (czytaj 2 Tymoteusza 2:24-26 / Rzymian 7:14-20): …(26) i że wyzwolą się z sideł diabła, który ich zmusza do pełnienia swojej woli (2 Tymoteusza 2:26).

Galacjan 4:3-9
…(3) My również, jak długo byliśmy nieletni, pozostawaliśmy w niewoli żywiołów tego świata. (4) Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, (5) aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. (6) Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! (7) A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej. (8) Wprawdzie ongiś, nie znając Boga, służyliście bogom, którzy w rzeczywistości nie istnieją. (9) Teraz jednak, gdyście Boga poznali i, co więcej, Bóg was poznał, jakże możecie powracać do tych bezsilnych i nędznych żywiołów, pod których niewolę znowu chcecie się poddać?

Jarzmo to drewniana uprząż dopasowana do grzbietów zniewolonych wołów – dzięki niej były one połączone razem i ciągnęły w kierunku, który ustalał dla nich właściciel. Przeważnie zaprzęgano w ten sposób starego woła (już wyćwiczonego) i młodego, który miał się uczyć chodzenia w jarzmie. Tym właśnie sposobem woły wykonywały wspólną pracę, orały ziemię, by była gotowa na zasiew. Co to oznacza dla chrześcijanina?

#1. Pismo Święte nakazuje, aby nie chodzić w jarzmie z ludźmi niewierzącymi (to obce, nie nasze jarzmo), ponieważ ich styl życia nieodwracalnie wpłynie na nasze nowe życie w Jezusie Chrystusie i jest zaprzeczeniem chrześcijańskich wartości (więcej o tym życiu dowiesz się, klikając tutaj). Pismo Święte wydaje polecenie (z korzyścią dla naszych dusz), aby: „…wziąść na siebie moje jarzmo (chodzi tutaj o jarzmo Pana Jezusa) i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. (30) Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie…” (Mateusza 11:29-30). A więc po nawróceniu (czym jest nawrócenie dowiesz się, klikając tutaj) zaczynamy chodzić w jarzmie z Panem Jezusem Chrystusem (więcej o tym jarzmie dowiesz się, klikając tutaj), opuszczając obce, niewolnicze jarzmo ciemności.

2 Koryntian 6:14a
…(14) Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi;…

#2. Inne fragmenty nawiązujące do tego tematu jasno pokazują, że NIE powinniśmy zupełnie zrywać znajomości z ludźmi niewiarzącymi (opuszczamy ich jarzmo, ale nie zostawiamy ich bez pomocy): …(9) Napisałem wam w liście, abyście nie przestawali z wszetecznikami; (10) ale nie miałem na myśli wszeteczników tego świata albo chciwców czy grabieżców, czy bałwochwalców, bo inaczej musielibyście wyjść z tego świata (1 Koryntian 5:9-10). Jest wyraźnie napisane (mówi o tym wskazany przez ciebie fragment z 2 Koryntian 6:14-16a), aby nie naśladować ich uczynków, nie być ich partnerami (kompanami, bliskimi przyjaciółmi, towarzyszami imprez, libacji itp.). Dla nich świat i grzeszne przyjemności stanowią fundament, podłoże życia więc bliska znajomość (więzi) szkodzą, osłabiają, czasem nawet rozbijają naszą relacje z Ojcem (więcej na ten temat, kliknij tutaj). Odłączenie w tym przypadku dotyczy kwestii duchowych, moralnych i ideologicznych (nie fizycznych).

Efezjan 5:6-11
…(6) Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowy, z powodu nich bowiem spada gniew Boży na nieposłusznych synów. (7) Nie bądźcie tedy wspólnikami ich. (8) Byliście bowiem niegdyś ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości, (9) bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda. (10) Dochodźcie tego, co jest miłe Panu (11) i nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej karćcie,…

Szatan „nie śpi” i jest to przestroga, szczególnie dla młodych chrześcijan, którzy wchodzą na drogę „ze śmierci do żywota” (Marka 9:43-49). W 1 Liście Jana 2:15-17 czytamy: …(15) Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. (16) Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata. (17) I świat przemija wraz z pożądliwością swoją; ale kto pełni wolę Bożą, trwa na wieki. Jako chrześcijanie mamy pełnić wolę Bożą (werset 17b), która obejmuje plan i intencje, jakie ma On wobec nas w swoim sercu (więcej na ten temat dowiesz się, klikając tutaj). Posługując się biblijną terminologią ludzie niewierzący idą za światem i kierują się życiem według ciała, wierzący zaś „chodząc z Jezusem” mają żyć według Ducha (wyczerpujące informacje na ten temat możesz przeczytać, klikając tutaj).

Rzymian 8:12-14
…(12) Tak więc, bracia, jesteśmy dłużnikami nie ciała, aby żyć według ciała. (13) Jeśli bowiem według ciała żyjecie, umrzecie; ale jeśli Duchem sprawy ciała umartwiacie, żyć będziecie. (14) Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.

Galacjan 5:17
…(17) Gdyż ciało pożąda przeciwko Duchowi, a Duch przeciwko ciału, a te są sobie przeciwne, abyście nie czynili tego, co chcecie.

Rzymian 8:5-7
…(5) Bo ci, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne; ci zaś, którzy żyją według Ducha, o tym, co duchowe. (6) Albowiem zamysł ciała, to śmierć, a zamysł Ducha, to życie i pokój. (7) Dlatego zamysł ciała jest wrogi Bogu; nie poddaje się bowiem zakonowi Bożemu, bo też nie może.

Ludzie ze świata nie pomagają nam w tym (wręcz przeciwnie), dlatego nie możemy mieć z nimi bliskich przyjaźni. Szczególnie dotyczy to tych, którzy w starym życiu brali udział w hucznych libacjach, hulankach i innych szaleństwach. Pismo Święte mówi: ….(10) Dochodźcie tego, co jest miłe Panu (11) i nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej karćcie, (12) bo to nawet wstyd mówić, co się potajemnie wśród nich dzieje. (13) Wszystko to zaś dzięki światłu wychodzi na jaw jako potępienia godne;… (Efezjan 5:9-13).

Rzymian 12:2
…(2) A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.

Oto inne fragmenty Pisma, które wyraźnie wskazują, że nie powinniśmy zrywać znajomośći z ludźmi niewierzącymi (mamy żyć pośród nich, ale nie tak jak oni):

1 Piotra 2:12
…(12) prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia.

Rzymian 12:17-18
…(17) Nikomu złem za złe nie oddawajcie, starajcie się o to, co jest dobre w oczach wszystkich ludzi. (18) Jeśli można, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.

2 Tymoteusza 2:23-26
…(23) A głupich i niedorzecznych rozmów unikaj, wiedząc, że wywołują spory. (24) A sługa Pański nie powinien wdawać się w spory, lecz powinien być uprzejmy dla wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwie znoszący przeciwności, (25) napominający z łagodnością krnąbrnych, w nadziei, że Bóg przywiedzie ich kiedyś do upamiętania i do poznania prawdy (26) i że wyzwolą się z sideł diabła, który ich zmusza do pełnienia swojej woli.

Jakuba 2:8-9
…(8) Jeśli jednak wypełniacie zgodnie z Pismem królewskie przykazanie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego, dobrze czynicie. (9) Lecz jeśli czynicie różnicę między osobami, popełniacie grzech i jesteście uznani przez zakon za przestępców.

Marka 16:15
…(15) I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.

Mateusza 5:38-48
…(38) Słyszeliście, iż powiedziano: Oko za oko, ząb za ząb. (39) A Ja wam powiadam: Nie sprzeciwiajcie się złemu, a jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. (40) A temu, kto chce się z tobą procesować i zabrać ci szatę, zostaw i płaszcz. (41) A kto by cię przymuszał, żebyś szedł z nim jedną milę, idź z nim i dwie. (42) Temu, kto cię prosi, daj, a od tego, który chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się. (43) Słyszeliście, iż powiedziano: Będziesz miłował bliźniego swego, a będziesz miał w nienawiści nieprzyjaciela swego. (44) A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują, (45) abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. (46) Bo jeślibyście miłowali tylko tych, którzy was miłują, jakąż macie zapłatę? Czyż i celnicy tego nie czynią? (47) A jeślibyście pozdrawiali tylko braci waszych, cóż osobliwego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? (48) Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest.

Co z więzami rodzinnymi (czy powinniśmy izolować się od naszych najbliższych)?
Podobnie jak w poprzednim przypadku, stanowczo NIE, ponieważ mamy być dla nich przykładem i budującym modelem miłości. W 1 Liście do Koryntian 7:12-15 czytamy: …(12) Pozostałym zaś mówię ja, nie Pan: Jeśli jakiś brat ma żonę pogankę, a ta zgadza się na współżycie z nim, niech się z nią nie rozwodzi; (13) i żona, która ma męża poganina, a ten zgadza się na współżycie z nią, niech się z nim nie rozwodzi. (14) Albowiem mąż poganin uświęcony jest przez żonę i żona poganka uświęcona jest przez wierzącego męża; inaczej dzieci wasze byłyby nieczyste, a tak są święte. (15) A jeśli poganin chce się rozwieść, niechże się rozwiedzie; w takich przypadkach brat czy siostra nie są niewolniczo związani, gdyż do pokoju powołał was Bóg.

Kiedy chrześcijanin żyje w związku z osobą niewierzącą wówczas małżeństwo (również dzieci) są w Bożych oczach prawowite (legalne). Dlatego ma on obowiązek pozostać w związku (nie powinien dążyć do rozdzielenia), a jego oddziaływanie (inspiracja) ma mieć na niewierzącą rodzinę pozytywny wpływ. W rezultacie takiego działania istnieje prawdopodobieństwo, że przyjdą oni do Chrystusa. Zobacz proszę na 1 List Piotra 3:1-2: (1) Podobnie wy, żony, bądźcie uległe mężom swoim, aby, jeśli nawet niektórzy nie są posłuszni Słowu, dzięki postępowaniu kobiet, bez słowa zostali pozyskani, (2) ujrzawszy wasze czyste, bogobojne życie. (3) Ozdobą waszą niech nie będzie to, co zewnętrzne, trefienie włosów, złote klejnoty lub strojne szaty, (4) lecz ukryty wewnętrzny człowiek z niezniszczalnym klejnotem łagodnego i cichego ducha, który jedynie ma wartość przed Bogiem.

Tytusa 2:1-8
(1) Ale ty mów, co odpowiada zdrowej nauce, (2) że starzy mają być trzeźwi, poważni, wstrzemięźliwi, szczerzy w wierze, miłości, cierpliwości; (3) że starsze kobiety mają również zachowywać godną postawę, jak przystoi świętym; że nie mają być skłonne do obmowy, nie nadużywać wina, dawać dobry przykład; (4) niech pouczają młodsze kobiety, żeby miłowały swoich mężów i dzieci, (5) żeby były wstrzemięźliwe, czyste, gospodarne, dobre, mężom swoim uległe, aby Słowu Bożemu ujmy nie przynoszono. (6) Młodszych zaś napominaj, aby byli wstrzemięźliwi. (7) We wszystkim stawiaj siebie za wzór dobrego sprawowania przez niesfałszowane nauczanie i prawość, (8) przez mowę szczerą i nienaganną, aby przeciwnik był zawstydzony, nie mając nic złego o nas do powiedzenia.

Krótko mówiąc, Słowo Boże ustala, że mamy prowadzić życie rodzinne i nie powinniśmy się izolować.

Czy są jakieś wyjątki?
Tak, chciałbym to omówić, ponieważ inny wskazany przez ciebie fragment o tym mówi.

Mateusza 19:29
…(29) I każdy, kto by opuścił domy albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo dzieci, albo rolę dla imienia mego, stokroć tyle otrzyma i odziedziczy żywot wieczny.

Pamiętajmy o największym przykazaniu: …(30) Będziesz tedy miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej (Marka 12:30).

Mateusza 22:36-38
…(36) Nauczycielu, które przykazanie jest największe? (37) A On mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. (38) To jest największe i pierwsze przykazanie.

Pierwsze (największe, najważniejsze) przykazanie daje nam zrozumienie, dlaczego Pana Jezus używał stwierdzeń, które wprowadzały w zakłopotanie wielu odbiorców Jego przesłania (również dotyczy to dzisiejszych czasów).

Mateusza 10:37-39
…(37) Kto miłuje ojca albo matkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien; i kto miłuje syna albo córkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien. (38) I kto nie bierze krzyża swego, a idzie za mną, nie jest mnie godzien. (39) Kto stara się zachować życie swoje, straci je, a kto straci życie swoje dla mnie, znajdzie je.

Łukasza 14:26-35
….(33) Tak więc każdy z was, który się nie wyrzeknie wszystkiego, co ma, nie może być uczniem moim. (34) Dobrą rzeczą jest sól; jeśli jednak sól zwietrzeje, czym ją przyprawić? (35) Nie nadaje się ani do ziemi, ani do nawozu; precz ją wyrzucają. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.

Jeśli jesteś zainteresowany tematem podaję 3 linki, z których dowiesz się szczegółów:

Patrząc na Pismo Święte, Bóg powołuje jednostki (zaznaczam, że nie dotyczy to wszystkich chrześcijan) do specyficznych służb, które wymagają rezygnacji z życia rodzinnego. Jednocześnie zaznaczam, że w każdym z takich przypadków Bóg przygotowuje nie tylko osobę powołaną, ale również ich rodziny. Przykładem może być Prorok Jeremiasz, Izajasz (Stary Testament), Apostołowie (Nowy Testament), a w dzisiejszych czasach niektórzy ewangeliści, misjonarze lub inni powołani do specjalnych (szczególnych) zadań. Osobę, która twierdzi, że Bóg powiedział, aby zostawił rodzinę i zajął się „Bożą pracą”, pozostawiając ich bez środków do życia dotyczy następujący fragment Słowa Bożego: …(8) A jeśli kto o swoich, zwłaszcza o domowników nie ma starania, ten zaparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego (1 Tymoteusza 5:8).

Inne fragmenty Słowa Bożego wskazujące podobną zasadę:

Efezjan 5:25-30
…(25) Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie, (26) aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo, (27) aby sam sobie przysposobić Kościół pełen chwały, bez zmazy lub skazy lub czegoś w tym rodzaju, ale żeby był święty i niepokalany. (28) Tak też mężowie powinni miłować żony swoje, jak własne ciała. Kto miłuje żonę swoją, samego siebie miłuje. (29) Albowiem nikt nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus Kościół, (30) gdyż członkami ciała jego jesteśmy.

Kolosan 3:18-19
…(18) Żony, bądźcie uległe mężom swoim, jak przystoi w Panu. (19) Mężowie, miłujcie żony swoje i nie bądźcie dla nich przykrymi.

Marka 7:10-12
…(10) Albowiem Mojżesz rzekł: Czcij ojca swego i matkę swoją; oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie. (11) Wy zaś mówicie: Jeśliby człowiek rzekł ojcu albo matce: Korban, to znaczy: To, co się tobie ode mnie jako pomoc należy, jest darem na ofiarę, (12) już nie pozwalacie mu nic więcej uczynić dla ojca czy matki; (13) tak unieważniacie słowo Boże przez swoją naukę, którą przekazujecie dalej; i wiele tym podobnych rzeczy czynicie.

1 Koryntian 14:33
…(33) albowiem Bóg nie jest Bogiem nieporządku, ale pokoju. Jak we wszystkich zborach świętych.

Całość przesłania Pisma pozwala nam tak wierzyć i położyć pełną ufność w Bogu, który wszystko właściwie planuje, zarządza i ustawia: …(11) I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami, (12) aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego, (13) aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,… (Efezjan 4:11-13). Jeśli masz jeszcze jakieś wątpliwości, napisz luke@zaJezusem.com